مجمل التواريخ والقصص ( تصحيح نجم الدين سيف آبادى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩٣

فصل اندر تاريخ كارها تا به هجرت

قرآن متفرّق آمد ، مگر سورة الأنعام . و بازپس آيت كه به نزديكتر بيامد اين آيت بود : وَ اتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ . « 1 » و نخستين كس از زنان خديجه مسلمان گشت و از مردان ابو بكر الصّديق و از كودكان علىّ بن ابى طالب رضى اللّه عنهم . و شش ماه كارش پنهان بود ، دعوت نكرد و سه ماه در حصار شعب * بود . هفتم ماه دعوت كرد ، و مسلمان همى گشتند ، چون ابو بكر و عثمان و على و عبد الرّحمن بن عوف و زبير عوام و سعد وقّاص و عمّار بن ياسر و جعفر طيّار . و از پس اين جماعت عمر بن الخطّاب مسلمان شد ، و به معاونت او به مسجد رفتند و به آشكارا نماز كردند .

پس پيغامبر را صلّى اللّه عليه و سلّم آيت دعوت عام آمد ، قوله تعالى : قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعاً . « 2 » و اندر مسجد دعوت كرد و بر كوه صفا . و مشركان دست به جفا گشاده كردند . پس ياران را جماعتى از خوارى كردن كافران به حبشه فرستاد . و از بعد آن حمزه ، عمّ پيغامبر ، مسلمان شد . و پيغامبر عليه السّلام در جفا كشيدن و رنج نمودن قريش و مكّيان صبر همىكرد ، به فرمان خداى تعالى ، چنان كه گفت : فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ . « 3 » ديگر جاى گفت : فَاصْبِرْ صَبْراً جَمِيلًا . « 4 »

و بعد از هفت سال از ابتداى نبوّت ابو طالب بمرد ، و همين سال خديجه بمرد .

و مرگ بو طالب سخت بود بر پيغامبر ، كه قريش دست به زخم و جفا برگشادند بر پيغامبر . و رياست به عبّاس بن عبد المطّلب رسيد ، مردى نرم بود و حليم و بردبار ، نتوانست پيغامبر را نگاه داشتن .

پس به طايف رفت ، قبول نكردندش و به خوارى بازگذاشتند . آن شب به بطن النّخله * بايستاد كه نيارست به شهر اندر شدن ، و نماز همىكرد و قرآن همى خواند . پس چند تن از پريان آنجا بگذشتند و بر پيغامبر ظاهر شدند و ايمان آوردند ، قوله تعالى : وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَيْكَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ . « 5 » و بعد از آنكه پيغامبر عليه السّلام به مدينه رفت با جماعت خويش بازآمدند به وادى الجنّ و

( 1 ) Sure 2 , Vers 281 . ( 2 ) Sure 7 , Vers 158 . ( 3 ) Sure 46 , Teil von Vers 35 . ( 4 ) Sure 70 , Vers 5 . ( 5 ) Sure 46 , Teil von Vers 29 .