مجمل التواريخ والقصص ( تصحيح نجم الدين سيف آبادى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦٥
داود النّبى عليه السّلام
داود سنگ بينداخت و بر سرش آمد ، چنان كه مغزش بريخت و بمرد . و سنگ بر زمين آمد و پاره‌پاره گشت . و به عدد هر سوارى پاره‌يى بريشان آمد ، و بكشت هرچه در پيش بودند ، و ديگران هزيمت شدند - قال اللّه تعالى : فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ قَتَلَ داوُدُ جالُوتَ . « 1 » پس طالوت دخترى به وى داد و انگشترى ، و همه مردم مطيع شدند . بعد از سى سال كه اشموييل بمرد طالوت را حسد آمد بر داود و قصد او كرد . عالمان منع كردند . طالوت ، هرچند عالم بود در بنى اسراييل ، همه را بكشت ، و داود گريخته بود . و زنى عالمه را به حاجبى داد تا بكشد . نكشت و نگاهش همىداشت . و بعد از مدّتى طالوت پشيمان شد ، و كسى را مىطلبيد كه از وى بپرسد كه توبه‌ى وى چيست ؟ كس را نيافت ، تا حاجب آن زن را بياورد و بپرسيد . گفت : " مرا به گور پيغامبرى بريد تا دعا كنم ، و او زنده شود و بگويد . " پس او را به گور اشموييل آوردند . زن دعا كرد . اشموييل سر از گور برآورد . گفتند : " توبت طالوت در چيست ؟ " گفت : " آنكه با دوازده پسر به حرب جبّاران رود تا كشته گردد . " پس طالوت همچنان كرد و به حرب رفت تا شهادت يافت ، و داود را پادشاهى مستخلص گشت - و اللّه أعلم .
داود النّبى عليه السّلام
داود النّبى عليه السّلام
نسب او داود بن ايشان بن عور بن عامر بن شمعون بن يحسون بن عمران بن رام بن بكرون بن فارص بن يهودا بن يعقوب * . و خداى تعالى پيغامبر را گفت : وَ اذْكُرْ عَبْدَنا داوُدَ . « 2 » پادشاهى و نبوّت او را بود ، و سليمان را و يوسف را عليهم السّلام . خداى تعالى او را فرمود كه دين موسى نگاه دارد . و او را زبور فرستاد - و به زبور اندر شريعت نيست جز توحيد . و سخت عظيم عادل بود . چون زبور خواندى از خوشى آواز او مرغان هوا كلّه بستندى از بالايش .
پس خداى تعالى او را به زن اوريا مبتلا كرد تا فرمودش ، به غزو اندر ، اوريا را به حرب اندر پيش تابوت بدارند . و كشته شد بدان جايگاه ، كه از پيش تابوت به هزيمت برنگشتندى . چون خداى تعالى خواست كه داود ازان گناه بداند ، بعد از آنكه زن اوريا را بازخواست ، فريشتگان از محراب بيرون آمدند به دعوى
( 1 ) Sure 2 , Teil von Vers 251 . ( 2 ) Sure 38 , Teil von Vers 16 .