مجمل التواريخ والقصص ( تصحيح نجم الدين سيف آبادى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤١
أبونا آدم عليه السّلام
باب ثامن عشر اندر تاريخ پيغامبران عليهم السّلام و مدّت عمر و نسب و اخبار ايشان بر سبيل اختصار
باب ثامن عشر اندر تاريخ پيغامبران عليهم السّلام و مدّت عمر و نسب و اخبار ايشان بر سبيل اختصار
اندر نقل كتاب تاريخ محمّد بن جرير الطّبرى ، رحمة اللّه عليه ، كه از تازى به پارسى كرده است ، چنانست كه ابو على محمّد بن محمّد الوزير البلعمى به فرمان امير منصور بن نوح السّامانى كه بر زبان ابى الحسن الفايق الخاصّه پيغام فرستاد در سنه‌ى اثنى و خمسين و ثلاثمايه . آنچه در ذكر نسب و سياقت پيغامبران عليهم السّلام خوانديم ، بدين صحيفه ثبت كرده شد مجمل و مختصر ، و إلّا كسانى كه شرح آن خواهند از تاريخ معلوم شود ؛ و آنچه بيرون از تاريخ جرير است همچنين هر سخن به جايگاه خويش است - و السّلام .
أبونا آدم عليه السّلام
أبونا آدم عليه السّلام
قوله تعالى : فَإِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ تُرابٍ . « 1 » و ديگر جاى گفته است كه : مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ . « 2 » خداى تعالى آدم را روز آدينه از گل بيافريد . و بعد از آنكه جان به معده‌ى آدم رسيد ، جهد كرد كه برخيزد . نتوانست ، كه هنوز يك نيمه‌گل بود . و خداى عزّ و جلّ ازان گفت : وَ كانَ الْإِنْسانُ عَجُولًا . « 3 » پس آدم از * آفريدن حوّا از پهلوى چپ آدم عليه السّلام بيرون آورد ، و بعد ازان فريشتگان سجده‌ى آدم فرمود و آنكه ابليس عليه اللّعنة تمرّد كرد ، و آنكه آدم را بفريفت تا خوشه‌ى گندم خورد ، و آنكه درافتاد كه : وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى . « 4 » خداى تعالى ايشان را از بهشت بيرون افكند بدين عالم فانى . و آدم به كوه سرنديب افتاد ، و آن را بوذ خوانند ، واشين نيز روايتست . و در سير گويد آدم اكليلى از رياحين بهشت بر سر داشت ، باد آن را به زمين هندوستان بپراكند تا چندان نباتهاى خوشبوى دران كشور برست ، و حوّا به جدّه
( 1 ) Sure 22 , Teil von Vers 5 . ( 2 ) Sure 15 , Teil von Vers 26 . ( 3 ) Sure 17 , Teil von Vers 11 . ( 4 ) Sure 20 , Teil von Vers 121 .