نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى ) — الصفحة ٥٩٠

ذكر كشته شدن عبد المؤمن خان به تيغ حميت و غيرت بعضى از مقربان

سرير خانى به ديگران پرداخت « لَهُ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ نُذِيقُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَذابَ الْحَرِيقِ » « 1 »

شعر

كسى كو بود بد ز آغاز كار * به فرجام ، بد بيند از روزگار

هر آنكس كه او ظلم را پيشه كرد * ستمكارى و جور انديشه كرد

شد او عاقبت كشته از تيغ جور * به زودى برو منتهى گشت دور

و بيمن اقبال بلند و يارى بخت ارجمند شهريار بىمانند ، و آثار معدلت و انصاف خسرو كسرى اتصاف ، دو صاحب داعيهء اينچنين عظيم و دو خصم قوى بر جادهء خصومت مستقيم ، يكى جديد و ديگرى قديم ، دست از سلطنت روى زمين و لذت و حلاوت جان شيرين شستند و با دل پر حسرت و آرزوى بىنهايت ، به مصاحبت و معاشرت اصحاب الجحيم پيوستند .

شعر

چو بدخواه را بخت برگشته شد * يكى مرد و آن ديگرى كشته شد

باقبال اين خسرو داد و دين * گرفتند جا هر دو زير زمين

نمودند ازين ملك فانى سفر * يكى در جحيم و يكى در سقر

يكى مرد با ظلم و زور تمام * يكى كشته از عمر ناديده كام

يكى گشت پير و بحسرت بمرد * يكى شد جوانمرگ حسرت ببرد

فلك پاك كرد از اعادى جهان * نه پير از عدو ماند و نه او « 2 » جوان

قضا كرد دهر از دو ناپاك پاك * بزهراب مرگ و به تيغ هلاك

« فَكانَ عاقِبَتَهُما أَنَّهُما فِي النَّارِ خالِدَيْنِ فِيها وَ ذلِكَ جَزاءُ الظَّالِمِينَ » « 3 » فى يوم الدين .

( 1 ) - سورهء 22 - آيهء 9 ( 2 ) - هر دو نسخه چنين است . ظاهرا ( نه زوجوان ) صحيح است ( 3 ) - سورهء 59 - آيهء 17