نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى ) — الصفحة ٥٦١

جواب نامه عبد المؤمن خان باشارهء نواب شهريار كشورستان

و كريم لم يزل و لا يزال جميع خلق اللّه براى خاندان حضرت محمد رسول اللّه و على ولى اللّه كه جد و آباى همايون ما است بطفيل ايشان آفريده يقين حاصل است كه هرجاهل غافل و هر بىسعادت بلا حاصل كه روى نياز [ 306 ] ازين آستان بگرداند و سر اطاعت از ملازمت اين خاندان به‌پيچد خسر الدنيا و آلاخرة خواهد بود و چند بيت ديگر :

كه دريا به دريا سپاه منست * جهان زير پرّ كلاه منست ،

ز چرخ برين برترست افسرم * بسيط زمين تنگ بر لشكرم ،

به روى زمين حكم رانى كجاست * كه از جان نه منقاد فرمان ماست ،

بر آن مملكت پناه مستور نماند :

شعر

كه چون صبح صادق شود آشكار * كشد لشكر شام صف بر كنار

چو پيدا شود رايت آفتاب * كشد ماه رخشنده رخ در نقاب

اگر فى المثل از كران تا كران * بود بحر و بر پر ز مرغابيان

ز پرواز شهباز فرخنده بال * بود طاقت و صبرشان از محال

كجا بوده‌اى با شهى همركاب * كجا بوده‌اى در شمار و حساب

كجا بوده‌اى هم عنان با شهى * كجا مجلس افروخته با مهى

كجا كرده‌اى خانهء زين تهى * كجا ديده‌اى فر شاهنشهى

مكن تند خوئى مكن تركتاز * به حد گليمت بكن پا دراز

عنان كش شو اى خسرو پر هنر * كه طفل از دويدن درآيد بسر

بتوفيق فرمانده ذو الجلال * به تأييد دارندهء لا يزال

نمايم به تو تاج و تخت و كلاه * نمايم به تو خود شمار سپاه

نمايم به تو زور بازو چنان * كه احسنت گويند كروبيان