نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى ) — الصفحة ٤١١

ذكر فتح قلعه حسن خاص و اسفراين و بيان كشته شدن بعضى از امراى بد اعتقاد خائن

در اثناى اين حالات بعرض شهريار فريدون صفات رسيد كه بعضى از امراى كج انديشهء بد اعتقاد مثل شاهقلى سلطان پياده اغلى ، كه جوانى بهادر و دلاورى با تهور بود و در بسيارى از معارك و رزمگاه ، آثار مردانگى و شجاعت بظهور رسانيده كارهاى نمايان كرده بوده و گوى مسابقت از همگنان بچوگان شجاعت ربوده ، باتفاق بدر خان افشار و امام وردى سلطان آتلاندى طريق صدق و سداد و سبيل رشد و رشاد گم كرده و سررشتهء صوفيگرى و اعتقاد از دست داده بارشاد ابليس لعين كه دليل راه جهنم و بئس المهاد است ، مكتوبى به جعفر پاشا [ كه ] ضابط قلعهء تبريز و توابع بود نوشته اظهار دوستى و يكجهتى با او « 1 » كرده‌اند . و كيفيت خلاف و نفاق با منتسبان اين دولت ابد بدايت در آن مكتوب شرح داده و اين مكتوب را بيكى از ملازمان معتمد خود سپرده فرستاده‌اند و آن ملازم را توفيق سعادت عنان‌گيرى كرده كتابت را بجنس به خدمت استادگان بارگاه جهان پناه آورد و بعد از اطلاع بر ما حصل آن مكتوب امراى مشار اليهم را بحضور طلبيده استفسار اين قضيه كردند و سبب و جهت اين مخالفت و عناد پرسيدند .

امام وردى سلطان به ايراد معاذير دلپذير و ايجاد سخنهاى خوش تقرير زبان بيان گشاد و معذرتش درجهء قبول يافته قلم عفو بر جريدهء زلّتش « 2 » كشيده شد اما آن دو خون گرفتهء كافر نعمت و آن دو مرتد صاحب شقوت ، اصلا انكار اين معنى ننمود « 3 » و زبان عجز ، بتقرير « رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ » « 4 » نگشودند و بر زبان آوردند كه بواسطهء آن مرتكب اين فعل شنيع و عمل بديع شديم كه پيش ازين تاب كشيدن جفا و طاقت بار آزار نداريم و زياده ازين تحمل به زبونى و عار در ميان امثال و اقران با خود قرار نميتوانيم داد . بعضى درين اردو هستند كه هرگز كسى در هيچ معركه ايشانرا نديده و كار [ ى ] كه ازو توان گفت از

( 1 ) - م : به او ( 2 ) - م : ذلتش ( 3 ) - د : نمودند ( 4 ) - سورهء 23 آيهء 106 . هر دو نسخه ( كتابها . . . ) به قياس قرآن كريم تصحيح گرديد