نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٣

ذكر مجملى از كيفيت حالات فرهاد بيگ غلام و بيان منتهاى احوال او درين دار ملام

چو فرمايد او ، جمله فرمان برند * چو خواهد بر او سر و جان دهند

و ليكن زمانه چو برگشت ازو * قضايا همه عكس گردد برو [ 135 ]

سلام اركند ، كس نگويد جواب * وگر تشنه ميرد كسش ندهد آب

كسى را كه جا بود صدر جلال * نيابد مكان ، جز بصف نعال

اگر در سخن داد حكمت دهد * كسى گوش بر قول او كى نهد

سرى كو بگردون نيايد فرو * به خاك ره افتاده بىآبرو

گه « 1 » جود آنكو فشاندى گهر * بمحتاج كردى كرم سيم و زر

چنان بوديش خوان نعمت بسيط * كه گشتى خلايق بر آنخوان محيط

نيابد بدريوزهء صبح و شام * نه فلسى ز زر ، لقمه‌اى از طعام

هميشه چنين است كار جهان * بدين است دايم مدار جهان

بود عاقل آنكس درين روزگار * كه وضع جهان را نكرد اعتبار

نه خرّم كند نعمت دولتش * نه در هم كند زحمت نكبتش

چه آنكس كه در بزم عيش و طرب * بكام دل خود كند روز و شب

چه آنكس كه در كنج اندوه و غم * بروز آورد شب به درد و الم

كند هر دو را گردش دهر خاك * ز لوح جهان نامشان گشته پاك

به آنكس كه شد بر مرّصع سرير * شوندش همه خلق فرمان پذير

چه آنكس كه از محنت روزگار * درين دشت بىآب شد دانه كار

درين آسيا كهنهء دير كرد * برآرد « 2 » فلك آخر از هر دو گرد

جوانيست اوضاع گيتى مدام * ندارد غم و شادى او دوام

خوشا حال آن مرد همت بلند * كزين شاديش دل نشد بهره‌مند

نه زان غم همش دل غبارى گرفت * نه زان و نه زين اعتبارى گرفت

( 1 ) - م : كه وجود . ( 2 ) - م : برآر .