مهمان نامه بخارا ( تاريخ پادشاهى محمد شيبانى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٠

تصحيحات و استدراكات و تعليقات

ص 30 س 12 : تهيؤ صحيح است .

ص 32 س 14 : باسناد [ ه ] صحيح است .

ص 32 س 18 : تعلم و تنفق بصيغهء مؤنث صحيح است بعلاوه عبارت حديث بدين صورت صحيح است :

حتى لا تعلم شماله ما تنفق يمينه خود مؤلف نيز به همين ترتيب معنى كرده است .

بصفحهء 36 سطور 18 و 19 و 20 مراجعه شود .

ص 34 س 12 : خائنان يا جانيان .

ص 36 س 17 : حتى لا تعلم شماله ما تنفق يمينه .

ص 37 س 13 : به « لاى نفى » .

ص 38 س 15 : عورت كنايه از زن است يعنى آن زن ، و شايد همين كلمه باشد كه در تركى به شكل افرت در آمده است .

ص 42 س 13 : على حدة بكسر حاء و تخفيف دال كه بمعنى تنهائى و جداگانه است نه حده ( بفتح حاء و تشديد دال و به صورت مضاف به هاء ضمير ) كه قطعا غلط است .

ص 42 س 21 : لا ترجعوا بعدى كفارا قسمتى از خطبهء معروف به « حجة الوداع » حضرت رسول است كه در صحيح بخارى و مسلم و ساير كتب حديث وارد شده است .

ص 43 س 19 : العود أحمد از امثال سائره است رجوع شود به مجمع الامثال ميدانى حرف ع .

ص 44 س 3 : ظ : صدور .

ص 46 س 19 : ابن عربى بدون « ال » بر متصوف كبير شيخ محى الدين صاحب فتوحات مكيه و فصوص الحكم اطلاق مىشود و استعمال آن در مورد شيخ مزبور با « ال » صحيح نيست ابن العربى با « ال » به قاضى ابو بكر اشبيلى مالكى گفته مىشود .

س 51 س 5 : منافات ندارد خوف ، واو زائد است .

ص 61 س 2 : افساد صحيح است .

ص 61 س 9 : ظ : بافوز بسعادات يا اسعادات ، و شايد كلمهء سعادت در سطر 8 زائد باشد .

ص 61 س 13 : « حقيقت » از مصطلحات عرفا و صوفيه است كه حقيقت را آخرين درجات كمال شريعت و طريقت شمرده‌اند .

ص 62 س 15 و 17 : [ مخاوى ] با اين صورت غلط است و اگر فحاوى با فاء و حاء مهمله باشد كه جمع فحوى مىباشد به احتمال قوى محاوى با ميم و حاء مهمله است كه منشيان آن را به كار مىبرند و جمع محوى مىباشد كه اسم مفعول و بمعنى در برگرفته شده و مضمون است .

ص 65 س 4 : حسناى .

ص 70 س 11 : شبه كلمه‌ايست فارسى و هاء آن غير ملفوظ و مختفى و در حال اضافه مانند خانه‌ى ما و سايه‌ى درخت مىباشد كه غالبا ياى علامت مضاف به شكل همزه و بتعبير دقيقتر ( ء ) ياى كوچك روى ها نوشته مىشود .

ص 74 س 5 : [ بلكه لشكر بخيابان رسيده ] مفهوم نشد .

ص 74 س 8 : شايد مصراع اول چنين باشد : آن روان خانه خانهء جانست .