مهمان نامه بخارا ( تاريخ پادشاهى محمد شيبانى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤١
ذكر معاودت رايت آفتاب اشراق از ديار قزاق بصوب ولايت سغناق
ذكر معاودت رايت آفتاب اشراق از ديار قزاق بصوب ولايت سغناق
ذكر معاودت رايت آفتاب اشراق از ديار قزاق بصوب ولايت سغناق
چون عساكر منصوره نوبتى ديگر از ديار قزّاق بچنين فتحى فايز شدند و درين نوبت زيادت از حدّ عدّ و احصاء اولجه و نعمت در دست ايشان افتاد و بتواتر معلوم گشت كه برندق و برادران از استماع توجّه رايت منصور بصوب ايشان عنان توقف و اصطبار از دست مكنت و قرار داده و قدم فرار در راه ننگ و عار گشاده ، رو به طرف دشت قبچاق كرده‌اند و مضمون اين بيت كه هنگام توجّه رايت منصور بصوب بلاد قزّاق در باديهء تركستان از معلّم الهام ، بر زبان اين مستهام ، سمت جريان يافته بود ، تحقق پذيرفته است ، چنانچه سابقا سمت ذكر يافت و آن بيت اينست .
بيت
محمد شير شيبانى چو آهنگ غزا كرده * برندق همچو آهو رو سوى دشت خطا كرده
و آن آهوى دشت خطا كه باديه پيماى راه خطا و گمراهى بود از توجّه رايات سعادت آيات ، آگاهى يافته و مقاومت و مقابلت را خارج از حدّ قوّت خويش شناخته ، به راه گريز شتافته است و تمامى سران و سرداران الوس قزّاق بعد از التحاق جانش سلطان بديشان و طلب انتصار و انتقام ايشان از جماعتى كه الوس را غارت كرده و خون فرزند دلبندش بر خاك ذلّت و خسارت ريخته‌اند و خاك ادبار بر فرق ناموس او بيخته ، [ 106 ر ] چون آن كار خارج از قوّت مقاومت ايشان و زايد از اندازهء طاقتشان بوده ، بعجز و ناتوانى اعتراف نموده و متمسّك باذيال مهلت و توانى گشته ، ايشان نيز با اهل و عيال خود كه در آن معركه روى نجات ديده و اسير محنت و مخافات نگرديده بودند ، روى عزم بجانب دشت برافراشته ، بهزار خوف و بيم ، رخت حياتى بساحل نجات رسانيده‌اند . از استماع اين اخبار نزد خاطر همايون حضرت خان