مهمان نامه بخارا ( تاريخ پادشاهى محمد شيبانى ) ( فارسى ) — الصفحة ٩١

وصف كثرت و عدت لشكر سمرقند

تيرانداز كه وقت گشاد قبضه هر سهم ايشان قابض روح خصمى نامدار بود و هژبران شمشير زن كه در آينهء شمشير ايشان عكس چهرهء ظفر نمودار بود . هر مردى نامور رستمى كه بيژن را از پير زن كمتر دانستى و هر فردى با كرّ و فرّ سفنديارى كه رستم دستان را زال دوران خواندى .

ابيات

هژبران كه در صف چو پيدا شدند * همه نامداران هيجا شدند

جوانان جنگى كه در روز جنگ * فكنده سپر پيش ايشان پلنگ

همه تاجداران اوزبك نژاد * ربوده ز مردان كلاه مراد

عدو گشته از سهم ايشان نهان * به سهم سعادت گرفته جهان

حضرت سلطان در ناحيهء اردوى همايون حضرت خان عالى مكان [ 38 پ ] اردوگاه مقرر ساخته ، بساز و عدّه خسروان دوران و به يراق و تهيهء خانان خاقان نشان فرود آمدند . صحرا در صحرا خيمه و خرگاه بر اوج عيّوق برافراخته و طنطنه كوس حشمت و ولولهء نفير عظمت در اطراف سقف مقرنس فلك انداخته ، امراء نامدار اوزبك كه يورت ايشان قريب ممالك حضرت سلطان بود با ساز و يراق لايق در موكب نامدار آن سلطان حم اقتدار ، خيام احتشام برافراشتند و در الواح خواطر و صحايف ضماير همگى نقوش ارقام نيكو بندگى و اخلاص نگاشتند . على الجمله از عساكر ماوراء النهر كثرتى افزون از حدّ عد و احصا فراهم آمدند و حضرات سلاطين كه از بخارا به ممالك خود جهة تهيهء جنگ قزاق معاودت فرموده بودند از اطراف روى اقبال بار دويه عزّ و جلال نهادند و ابواب سعادت از حسن موافقت و اقدام بوظايف خدمت و مطاوعت بر چهرهء امانى و آمال خود گشادند و حكم همايون عزّ اصدار يافت كه لشكرهاى اطراف و عساكر اكناف كه روى عزم بجانب رزم دارند بايد كه يراق يك ماهه از اقوات و آزوق خاصه و عليق اولاغان از ولايت تركستان برداشته به طرف ديار اوزبك روان گردند . ديوانيان و يساولان به اطراف ممالك شرقى