مجموعه آثار قلمى ثقة الاسلام شهيد تبريزى ( فارسى ) — الصفحة ١٧٣
نامه شماره 2 بيست و هفتم ربيع الثانى 1322
وقت آنست كه زبان سعدى در كام نماند - موقع شمشيربازى گذشت حاليا زمان زبان پردازى است . سيل عزم بنيادفكن را بند شاپورى در موقع لزوم است و يأجوج مأجوج فتنه را سد سكندرى مانع از هجوم . تحصيل اين سعادت جز با بنياد رصين علم نبايد و آنچه بناى آن نه بعلم است نپايد و آنچه نپايد دلبستگى را نشايد اميدوارم انشا الله از يمن توجه جنابعالى اين نوشكفته‌گان باغ دانش و تازه‌نهالان چمن بينش در اندك‌وقتى وطن عزيز را با گلهاى معرفت معطر سازند و درختهاى كشن پربار سايه‌انداز شوند .
از خدا خواهيم توفيق ادب - بىادب محروم ماند از لطف رب زياده عرض نيست .
دو جلد از رساله ( ترجمه بث الشكوى ) كه از ترجمه‌هاى خام نويسنده است يكى براى فرزند محترم جناب آقاى ميرزا محمد عليخان ( اسمش را نميدانم ) و يكى براى سركار بيوك خان فرزند محترم جناب مير آقاسى خان فرستادم
از دست بسته چه خير آيد و از پاى شكسته چه سير * دست كوتاه است خرما بر نخيل .
* * * نامه‌هاى مرحوم ثقة الاسلام به برادرانش كه در عتبات بوده‌اند و به سايرين در عرض سالهاى 1322 الى 1329 هجرى .
نامه شماره 2 بيست و هفتم ربيع الثانى 1322
نامه شماره 2 بيست و هفتم ربيع الثانى 1322
خطاب به ميرزا محمد آقا
جناب نور چشما مكرما . نوشته شما در بيست و نه ماه گذشته رسيد و از خبر سلامتى شما خيلى خوشوقت شدم من غفلت ميكنم پارهء اخبار را بشما نمىنويسم شما مينويسيد خوب است اجمالى بنويسم .
امين الدوله در رشت مرحوم شده صحيح است .
حضرت شيخ 153 بتهران تشريف نبرد شاه را به شاه عبد العظيم بردند در صحن ملاقات