آغاز و انجام ( فارسي ) — الصفحة ١٠٢

فصل اول

ناظر به آل اللّه است كه اهل بيت طهارت و عصمت و قرآن ناطق‌اند .

كلمهء تامهء الهى آن انسان كاملى است كه مبين حقائق اسماء است . و ان شئت قلت قلب او ، وعاء حقايق قرآن به اقصى مراتب آنست .

امير عليه السلام كه خود كلمهء اتم الهى است در خطبهء يكصد و بيست و سه نهج البلاغه فرموده است :

و هذا القرآن انما هو خط مسطور بين الدفتين لا ينطق بلسان و لا بدله من ترجمان و انما ينطق عنه الرجال .

در رسالهء قرآن و انسان ، مبرهن كرده‌ايم كه همواره قرآن با انسان كامل واسطهء فيض الهى قرين است و تكوينا افتراقشان از يكديگر محال است و چنين كاملى ليلة القدر و يوم اللّه و منزل اليه ، تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ ، مىباشد . و در دفتر دل نيز ثبت شده است كه :

امامت در جهان اصلى است قائم * چو اصل قائمش نسلى است دائم

امام اندر نظام عقل و ايمان * يدور حيثما يدور القرآن

نشايد افتراقش راز قرآن * به قرآن و بعرفان و ببرهان

كه بين خلق و خالق هست رابط * فيوضات الهى را است واسط

بود روح محمد را مظاهر * در عالم . ز اول آن تا به آخر

امام عصر آن قطب زمانست * كه با هر مظهرش اكمل از آنست

لذا او را رعيت هست و منقاد * ز افراد و ز ابدال و ز اوتاد

همه بر گرد او هستند دائر * چو بر مركز مدارات و دوائر