تاريخ اليميني ( تاريخ العتبي ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٥

ذكر دارا بن شمس المعالى

ذكر دارا بن شمس المعالى

ذكر دارا بن شمس المعالى

دارا بن شمس المعالى بعد از آنكه از جانب ابو على در جانب ملك رضى [ 1 ] گرديد ، ملازم خدمت بود و مساهم نعمت او ، تا شمس المعالى با سر مملكت خويش آمد . او به خدمت پدر از خدمت اجانب مستغنى شد و پيش پدر به نظر إشفاق و إشبال و قضيّت پدر پسرى ملحوظ و محظوظ بود ، تا او را به طبرستان فرستاد و آنجايگاه بر جملهء طاعت و رعايت مصلحت ، و قيام بجواب منازعان مملكت پدر مدّتى مقيم بود ، پس بسبب تهمتى كه به دو تحويل افتاد [ 2 ] او را بخواند . به استراباد به خدمت رسيد و براءت ساحت خويش روشن كرد و پدر بقبول معاذير و اكرام مقدم او استبشار نمود و بعد از چند روز ديگر او را [ 3 ] پيش خواند . دارا انديشناك شد ، بر نشست كه به خدمت رود ، در راه پشيمان شد ، و عنان بگردانيد و در مستتر آجام طبرستان روى به خراسان نهاد ، و تا شمس المعالى از حال او آگاه شد و بر پى او سواران روان كرد او مسافتى تمام گذاشته بود [ 4 ] .

و چون بسرحد خراسان رسيد از عواصف بأس و قواصف غيظ پدر ايمن [ 5 ] شد و به حضرت سلطان پيوست و در خدمت او مكان معمور و محلّ مرموق يافت و بانواع تمويل و تخويل و اكرام و تبجيل مشرّف گشت ، و از سر غرور جوانى و خفّت وقار در مجالس سلطان قربت و رتبت خويش باطل كرد و از عارضهء اعراض مستوحش شد و از تغيير راى سلطان مستشعر گشت ، و در سترهء خوافى شب راه گريز و هرب [ 6 ] پيش گرفت و سلطان اشخاص را در طلب او إشخاص كرد ، كس در گرد مركب او

[ 1 ] - اس « ملك » را ندارد . صو : + نوح بن منصور [ 2 ] - شع ، صو : به دو حوالت افتاد [ 3 ] - شع ، صو : بعد از چند روز او را [ 4 ] - شع : گذشته بود [ 5 ] - شع : آمن [ 6 ] - شع ، صو : راه هرب .