تاريخ اليميني ( تاريخ العتبي ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٨

ذكر سيد ابو البركات على بن الحسين بن على بن جعفر بن محمد الملقب بجور ابن الحسين بن على بن محمد الملقّب بالديباج ابن جعفر الصادق ابن محمد الباقر ابن على زين العابدين ابن الحسين الشهيد ابن امير المؤمنين على بن ابى طالب رضى اللّه عنهم اجمعين

و أغيد سحّار بألحاظ عينه * حكى لى تثنّيه من البان أملودا

سلخت بذكراه عن الصّبح ليلة * أسامره و الكأس و النّاى و العودا

ترى أنجم الجوزاء و النّجم فوقها * كباسط كفّيه ليقطف عنقودا « 1 »

و كتب الى ابى بكر الخوارزمىّ [ 1 ] :

لئن كان ذنبى أنّى اعتللت * فذلك ذنب صغير صغير

و إن كان هجرى من أجله * فذلك ظلم كبير كبير

صدودك عنّى صدود الحيوة * و صدّ سواك يسير يسير

فزرنى قليلا تجد شاكرا * لديه القليل كثير كثير « 2 »

و له فى وصف اللّقانق [ 2 ] :

[ 1 ] - شع ، مب ، صو : و اين ابيات به ابو بكر خوارزمى مىنويسد [ 2 ] - مب ، عتبى : نقانق . رك : تعليقات . ( 1 ) و اغيد . . . : پسر زيبايى كه با نگاه‌هاى گوشهء چشمش افسون مىكند ، و خميدگى و تبختر او به هنگام راه رفتن شاخهء نرم درخت « بان » را به خاطر مىآورد - شبى را تا صبح به ياد او و ذكر محاسن او به سر بردم و با وى و نيز پيالهء شراب و ناى و عود همنشين بودم - مىبينى ستارگانى را كه نزديك برج جوزا هستند در حالى كه ستارهء پروين بالاى آنهاست مانند كسى كه دست‌هايش را دراز كرده تا خوشه بچيند ( پروين به درخت خوشه‌دار تشبيه شده است ) . ( 2 ) لئن كان . . . : اگر گناه من اين باشد كه تعلل كردم گناهى بس كوچك است - و اگر دورى من به خاطر او باشد ، ستمى بسيار بزرگ است - اعراض تو از من مانند اعراض زندگى و روح من ، اما رو گردانى ديگران پس آسان و بى اهميت است - مرا اندكى ( گاه‌گاه ) زيارت كن تا ببينى كه من از آن سپاسگزارانم كه اندك نزد ايشان بسيار است .