تاريخ اليميني ( تاريخ العتبي ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦١
[ ذكر آل ميكال ]
ليت أجفانى به سعدت * فترى الجفن الّذى فترا « 1 »
آخر :
تفرّق قلبى فى هواه فعنده * فريق و عندى شعبة و فريق
إذا ظمئت نفسى اقول له اسقنى * فإن لم يكن راح لديك فريق « 2 »
آخر :
انكرت من أدمعى تترى سواكبها * سلى جفونى هل ابكى سواك بها « 3 »
آخر :
إنّ لى فى الهوى لسانا كتوما * و فؤادا يخفى حريق جواه
غير أنّى أخاف دمعى عليه * ستراه يفشى الّذى ستراه « 4 »
آخر :
لنا صديق إن رأى مهفهفا لاطفه * فإن يكن فى دهرنا ذو أبنة [ 1 ] لاط فهو « 5 »
[ 1 ] - اس : ذو انيه . متن از شع ( 1 ) ليت أجفانى . . . : كاش پلك‌هاى من با او ( معشوق ) نيك بخت مىشد و پلك شكستهء ( خمار ) او را مىديد . ( 2 ) تفرق قلبى . . . : يعنى دل من در عشق او پاره پاره شد ، پاره‌اى نزد او و پارهء ديگر نزد من است - هنگامى كه نفس من تشنه شد ، به او ( معشوق ) مىگويم مرا سيراب كن ، اگر شراب در نزد تو نباشد از آب دهن سيرابم كن . ( 3 ) انكرت من . . . : اشك‌هاى ريزان مرا كه پياپى مىريزد زشت شمردى ( انكار كردى ) از پلك‌هايم بپرس كه آيا من با آنها براى ديگرى جز تو گريه مىكنم ؟ ( 4 ) ان لى فى الهوى . . . : يعنى مرا در عشق زبانى پنهان كننده و دلى است كه سوزش عشق را پوشيده مىدارد ، جز اينكه مىترسم كه اشك من در راه معشوق پنهان داشتهء آن دو را ( زبان و دل را ) فاش كند ( اشكم غماز باشد ) . ( 5 ) لنا صديق . . . : ما را دوستى است كه اگر با ريك ميانى را ببيند به وى مهربانى مىكند ، و اگر در روزگار ما صاحب ابنه‌اى باشد كه لواط كند هموست .