تاريخ اليميني ( تاريخ العتبي ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٥

ذكر امير اسماعيل و فرو آوردن او از قلعهء غزنه

فرود آمدند و از تجلّد پرده‌اى در سر تبلّد مىكشيدند و رخاوت طبع و ضعف دل بصلابت پيشانى بسر مىبردند و چندانكه مىانديشيدند آن باديه نه باندازهء سياحت ايشان بود [ 1 ] و آن بار بيش از قدر قوّت ايشان مىنمود . ازين تفكّر حيرت مستولى شد و ترس و هراس غالب گشت و جهان بر همه تنگ آمد ، نه از جايى رجايى و نه مهربى را مطلبى و نه دستگيرى را تدبيرى ، بيت :

بهر كارى كه رو آورده خصمش گفته نوميدى * ترا اين كار بر نايد تو با اين كار بر نايى

و مىدانستند كه با سيل در مصارعه آمدن جانبازيست [ 2 ] و با كوه مناطحه كردن سر بباد دادن است و با درفش طپانچه زدن [ 3 ] دست در معرض تلف آوردن است .

ناچار رسولان را فرستادند و زنهار خواستند و در مصالحت تضرّعى تمام پيش گرفتند .

سيف الدّوله اگر چه دغل باطن و خبث سريرت ايشان مىدانست و غور خديعت و غدر ايشان مىشناخت از بهر الزام حجّت و تأكيد معذرت و ازاحت شبهت و تبرّا از موقف تهمت و تفادى از سمت طغيان و تجافى از معرض بغى و عدوان ملتمس ايشان را بإسعاف پيوست و دعوت ايشان را اجابت كرد ، و بفرمود تا بارگاه بينداختند و كوچ كرد .

چون رحل و ثقل او روان شد أوباش و أرذال آن قوم دست تعدّى و تطاول بأذناب حشم او دراز كردند و بعضى بنه را بغارتيدند و نهضت سيف الدوله بر فضل قوّت و مزيد شوكت خويش حمل كردند و پاى بر دم مار نهادند و پيش اجل باز رفتند .

و چون سيف الدوله تخبّط ايشان در مهلكهء ضلال و توسّط [ 4 ] در مسبغهء آجال مشاهدت

[ 1 ] - نسخ ديگر : آن دريا نه بر اندازهء سباحت ايشان بود [ 2 ] - شع ، صو : آمدن جاى بازى نيست - مب : جاى بازيست [ 3 ] - مب : تپانچه زدن . [ 4 ] - شع ، مب ، صو : و تورط