تاريخ اليميني ( تاريخ العتبي ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٥

ذكر رفتن بغراخان از بخارا و معاودت ملك نوح

شعر

أيّها الباب لم علاك [ 1 ] اكتئاب * أين ذاك الحجاب و الحجّاب ؟

قل بلا رقبة [ 2 ] و غير احتشام : * مات مولاى فاعترانى اكتئاب

مات من كان يفزع الدّهر منه * فهو الآن فى التّراب تراب « 1 »

و ابو الفتح بستى گويد ، شعر :

مضى صاحب الدّنيا فلم يبق بعده * كريم يروّى الأرض فيض غمامه

فقدناه لمّا تمّ و اعتمّ بالعلى * كذاك خسوف [ 3 ] البدر عند تمامه « 2 »

و ابو منصور [ 4 ] ثعالبى گويد :

ألا يا صاحب الدّنيا * و عين السّؤدد اليمنى [ 5 ] « 3 »

[ 1 ] - مب : لم عراك [ 2 ] - مب : بلا رهبة [ 3 ] - اس ، صو : كسوف [ 4 ] - مب : و ابو سعيد [ 5 ] - در « چت » چنين است : الا يا صاحب الدنيا * الا يا غرة العليا و شمس الارض فرد الدهر * عين السؤدد اليمنى . . . و در متن تاريخ عتبى چنين است : الا يا غرة العليا * الا يا نكتة الدنيا باقى ابيات مانند « چت » است . ( 1 ) ايها الباب . . . : اى دار ( دار الامارهء صاحب بن عباد ) چرا غمگينى بر تو مسلط شده ؟ كجاست آن پرده و پرده‌داران ؟ - بگو بىترس و ملاحظه كه : سرور من مرد و غمگينى مرا در گرفت - كسى كه روزگار از او مىترسيد در گذشت و او اينك در زير خاك ، خاك شده است . ( 2 ) مضى صاحب . . . : صاحب دنيا ( صاحب بن عباد ) در گذشت و پس از او كريمى نماند كه ابر فيض بخش او زمين را سيراب كند - آن گاه كه به كمال رسيد و عمامهء بزرگوارىها را بر سر گذاشت وى را از دست داديم ، همچنين است خسوف بدر چون تمام و كامل گردد . ( 3 ) الا يا صاحب . . . : هان اى صاحب دنيا ( صاحب بن عباد ) و چشم راست سرورى و بزرگى -