تاريخ اليميني ( تاريخ العتبي ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٨

ذكر ابو الحسين بن سيمجور [ 1 ] و امارت او در خراسان تا وقت وفات و رسيدن منصب او بپسر وى ابو على بن ابى الحسين محمد بن ابراهيم بن سيمجور

فهو الأمير ابن الامير * ابن الأمير ابن الأمير

المشترى المدح القليل * بماله الجمّ الغفير [ 1 ] « 1 »

و باقى قصيده در اصل كتاب مسطور است . همچنين بديع همدانى به مرو به خدمت او رسيد و اين قصيده انشا كرد ، شعر :

علىّ ان لا أريح العيس و القتبا * و البس البيد و الظّلماء و اليلبا « 2 »

[ 1 ] - شع ، مب ، صو اين ابيات را علاوه دارند : من سيفه كسر الجبير * و سيبه جبر الكسير و الناظم المعنى الطويل * بلفظه النزر القصير يرمى اعاديه به سهم * من سعادته طرير حتى لو افترشوا الحرير * لشاكهم مس الحرير و يؤنث البهم الذكور * بتلكم البيض الذكور و سهامه نوب الخطوب * و قوسه عقب الدهور و رماحه حشو العدى * و عداته حشو القبور استغفر الرحمن ، بل * حشو الخوامع و النسور و يصوم صارمه فيفطر * بالجماجم و النحور و اذا اتاه سائلا * رب الشويهة و البعير ابصرته بفنائه رب * الخورنق و السدير أ محمد بن محمد * هذى الثماد من البحور لو كانت الدنيا تدور * على الحقائق فى الامور ما صيغ تاج محمد * الا من القمر المنير ( 1 ) فهو . . . بدان كه او امير پسر امير پسر امير پسر امير است ( ابا عن جد امير است ) - وى مدح اندك را با مال فراوان خود خريدارى مىكند . ( 2 ) على ان لا اريح . . . : بر من است كه شتران و پالان‌هاى آن ها را راحت نگذارم ( ترك نكنم ) و در بيابان‌ها و تاريكىها با زره‌ها راه بروم ( از خوشى و تن آسانى بپرهيزم ) .