وقايع اتفاقيه ( مجموعه گزارشهاى خفيه نويسان انگليس در ولايات جنوبى ايران از سال 1291 تا 1322 قمرى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٣

از غرهء محرم 1307 مطابق 28 اگست 1889

سال 1307 وقايع اتفاقيه دار العلم شيراز

سال 1307 وقايع اتفاقيه دار العلم شيراز

از غرهء محرم 1307 مطابق 28 اگست 1889

از غرهء محرم 1307 مطابق 28 اگست 1889

بواسطهء شهرت ناخوشى و با حكومت حكم كرده كه كوچه‌هاى شهر را پاك كنند ولى هيچ كس اين حكم را تمكين نكرده است ، كوچه‌ها و محلات شهر بسيار كثيف است كه خودش باعث ناخوشى است ، اگرچه اهل شهر هم تشويش دارند با وجوده در تميز نگاه داشتن محلات و كوچه‌ها هيچ اقدام نكرده‌اند .

ديگر آنكه طايفهء عرب كه در بوانات و قنقرى مىنشينند خيلى دزدى در آنجا مىكنند كه تلگرافچى ده بيد شكايت از دست آنها به رئيس تلگرافخانهء شيراز كرده بود ، به حكومت اظهار شده در صدد منظم كردن آنجا هستند و قدرى هم در بيرونها بواسطهء اياب و ذهاب ايلات مغشوش شده است .

ديگر آنكه روز پنجم شهر محرم الحرام سيم تلگراف به هم پيچيده شده بود ، غلام تلگراف از كازرون مىآيد كه ببيند در كدام نقطه سيم پيچيده است ، نزديك پل آبگينه كه دو فرسخى كازرون مىرسد شش نفر سوار را مىبيند كه يكى بند پيشتاب خود را انداخته بالاى سيم و مىكشد كه هر سه سيم متصل شده است . صدا مىكند كه چرا چنين مىكنى اگر صاحب‌منصبان تلگراف بشنوند براى شما بدنامى دارد . آنها اعتنايى نمىكنند ، فحش زياد مىدهند و غلام را مىگيرند و چوب مىزنند . غلام با التماس از دست آنها خلاص مىشود و فرار مىكند . ماركار صاحب تلگرافچى كازرون چون مىبينند غلام دير كرد به حكم تلگرافخانهء شيراز از كازرون سوار مىشود مىآيد زير سيم نزديك پل آبگينه كه مىرسد مىبيند غلام فرار مىكند ، مىگويد چه خبر است ؟ تفنگچى مستحفظ راه به ماركار صاحب مىگويد نرويد كه مىزنند . ماركار اعتنا نمىكند مىرود ، سوارها او را نمىگذارند برود دور او را مىگيرند مىخواسته كه او را گلوله بزنند باز تأمل مىكنند . ماركار مىگويد شماها كيستيد ؟ اول مىگويند آدم على قلى خان قشقايى ، بعد مىگويند آدم ظل السلطان اين هم حكم حضرت و الا رقمى كه از ظل السلطان داشته‌اند به اين مضمون كه " عاليجاه رحيم خان تفنگدار مخصوص ماست و سپرده به ابراهيم خليل خان است " و جيره و مواجب او را هم از همان رقم معين كرده بودند ، اين رقم را مىدهند به ماركار ، بعد از ماركار رقم را خواسته بودند ، ماركار مىگويد گم شد ، بازخواسته بودند او را بزنند نزده بودند . رقم بدست ماركار مىافتد ، مىآيد تلگرافخانه و خبر مىدهد . اين اتفاق روز روشن افتاده بود ، تفنگچيان مستحفظ راه هم