نفثة المصدور ( فارسى ) — الصفحة ٧٥٠

تصحيحات و استدراكات و اضافات

« منذر » از باب استعارهء تهكّميّه است كه آن خود نوعى است از استعارهء عناديّه . زيرا عادة « تبشير » را در مورد خبر خوش به كار برند نه إنذار و تهديد . قس : « فبشّرهم به عذاب أليم » . « قرآن كريم » : 3 / 21 و 9 / 35 و 84 / 24 .

اين تعبير در « جهانگشاى جوينى » ج 2 ص 111 س 4 نيز آمده است .

536 / سطر 3 از حاشيهء 1 / . . . سكون حاء و فتح سين ) . . .

537 / 8 / محاضرات الأدباء و محاورات الشّعراء و البلغاء

537 / 16 / . . . در علم استيفا

540 / 2 / شافية ابن الحاجب

542 / 1 / 33 / 8 ، 91 / 2

544 / 15 / . . . در علم استيفا ، ص 88 .

546 / 5 / مراعات بدايع لفظى و معنوى . . .

550 / 13 / پس از « . . . اسلام بود » افزوده شود :

. . . و آن را در برابر تجاوز و حملهء دشمنان دين حمايت مىكرد . رك . . .

550 / 13 / تعبير « خنديدن ثغر ( : مرز ) » در اين بيت سعادة بن عبد اللّه الأعمى :

و ما ضحكت ثغور الشّام إلّا * و فيها من محاسنكم رضاب

« خريدة القصر و جريدة العصر » للعماد الإصفهانىّ الكاتب ، ج 1 ص 427 ، مصحّح الدّكتور شكرى فيصل ، دمشق 1375 ه . ق ، 1955 م . و اين عبارت صاحب كافى ، اسمعيل بن عبّاد ، در پاسخ بنامه‌اى از شمس المعالى قابوس بن وشمگير نيز مشهود مىافتد :