نفثة المصدور ( فارسى ) — الصفحة ٦٣٨

فهرست مصاريع فارسى

چون معانى جمع باشد « 1 » شاعرى آسان بود 178 - 30 و 29

چه بسيار بد باشد از بد بتر 332 - 324 - 101

چه دانم كرد با گردون بدين لشكر كه من دارم ؟ ! 88

حقّا كه اگر سنگ كشد بگدازد 109

خود آمدن چه بود كه پايم شكسته باد 247 - 62

خون از دلِ سنگِ سنگدل بگدازد 110

در كوى تو مرده به كه از روى تو دور 185 - 34

در مدّت عيد ما دُهل بدريدست 123

دشمن خنديد بر من و دوست گريست 327 - 104

ديو كانجا رسيد سر بنهد 256 - 65

زين پس من و ناله‌هاى شبهاى دراز 51

سر در سَرِ آن كرد كه اندر سر داشت 161 - 22

سگ دامن پوستين ازو درچيند 63

شاد همچون خَيال گنج انديش 273 - 74

شب در شراب مشتغل و روز در خمار 164 - 24

غَر داده و زر داده و سر هم داده 75

فردات كند خمار كامشب مستى 201 - 41

كان تنگتر از عرصهء احوال منست 108

كسى كاندر تو دل بندد همى بر خويشتن خندد 242

كو نيز [ يكى ] سياه‌رويى چو منست « 2 » 109

گرچه خرسندم بهرحالى كه مىدارى مرا 123

( 1 ) - در ص 178 س 8 ، بسهو « گردد » طبع شده است . ( 2 ) - بنابر آنكه در اصل مصراعى بدين صورت بوده باشد . ر ك : ص 109 حاشيهء شمارهء 2 .