نفثة المصدور ( فارسى ) — الصفحة ٤٠٠

ثنيّه - 107 / 7

دوم بار

دندان پيشين ، جمع دندانها كه نيفتاده‌اند ، سرحدّ ، در بند ، در وند .

« مقدّمة الأدب » ، و در اينجا « سرحدّ » و « دربند » مراد است ، و ايهام تناسبى نيز بقرينهء « دندان » ، در ص 25 س 8 ، بمعنى نخستين دارد .

جمع ثغر ، در اينجا بمعنى دربندها و سرحدّهاست ، و ايهامى نيز به دندانهاى پيشين دارد . ر ك : ثغر .

بهاى اندك . « تفسير ابو الفتوح رازى » ج 5 ص 473 ، مأخوذ از : « وَ شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ . . . الآية » . قرآن كريم : 12 / 20 .

ثنيّة : راه دشوار در كوه ، جمع : ثنايا . « مقدّمة الأدب » ، راه دو كوه ،

( 1 ) - اى باخس و هو من باب رجل صوم و عدل . « تفسير ابو الفتوح رازى » ج 5 ص 473 . اى مبخوس ، لزيفه أو نقصانه . « محيط المحيط » .