نفثة المصدور ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٥
بين - 123 / 11
ز انجا كه فيض جامِ سعادت فروغ تُست * بيرون شُدى نماى ز ظلماتِ حيرتم
« ديوان حافظ » ص 213 .
و اين عبارت عطا ملك جوينى :
« . . . هيچ‌كس راه نيافت كه بيرون رود ، مجير الملك جز إيلى و إنقياد بيرون - شدى نديد . . . » .
« جهانگشاى جوينى » ج 1 ص 126 س 14 و 15 .
بين - 123 / 11
بين - 123 / 11
در اينجا بمعنى فصل ميان دو چيز است . « غياث اللّغات » ، و ظاهرا استعمال آن در اين بيت - كه بگفتهء نور الدّين محمّد عوفى ، عبّاس مروزى در مدح مأمون ، خليفهء عبّاسى گفته است - محتمل اين معنى نيز تواند بود :
كس بر اين منوال پيش از من چنين شعرى نگفت * مر زبان پارسى را هست با اين نوع بين
« لباب الألباب » ص 21 و 22 .