نادرشاه و بازماندگانش ( همراه با نامه هاى سلطنتى و اسناد رسمى و ادارى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٠٥

فتح نامهء هندوستان كه به رضا قلى ميرزا نوشته شده است

اردوى همايون وارد وصف قتال آراسته پادشاه مذكور خود در ميان صفوف پيش جنگ اردوى خود را پشت سر قرار داده و ايستاده بودند و طول سپاه آن گروه تبه روزگار نيز نيم فرسخ به نظر مىآمد . به همه جهت سياهى لشكر ايشان حسب التخمين ده دوازده مقابل لشكر عبد اللّه پاشا بود . نواب همايون ما كه آرزومند چنين روزى بوديم در خفيه جمعى را تعيين نموده متوكلا على اللّه به عزم محاربه مأمور شد .

در ساعت نجومى با توپ و تفنگ و شمشير هنگامهء جنگ گرم بود . تا آنكه به مدلول وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ « 1 » شفقت الهى يار و تأييد ايزدى مددكار غازيان شير شكار به مضمون صداقت مشحون كَرَمادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ « 2 » عاصف شكستى به لشكر مخالفين افتاده ، همگى به يك بار روى از معركهء كارزار برتافته منهزم گرديده و سعادت خان كه ركن ركين سركردگان بود به همان نحو سواره و تمام اقوام مشاراليه دستگير گشته صمصام الدولهء دوران ، امير الامراء العظام بهادر خان كه صاحب اختيار كل هندوستان بود زخمدار گشته مظفر خان برادرش مقتول و مياعا - شور برادر ديگرش و ولد ارشد آن نيز به دست آمده خودش نيز روز ديگر از علت زخم وفات يافته و اصل خان چرخچى باشى قشون خاص پادشاهى با تراب خان و اعتبار خان و على احمد خان افغان و خوانين اوزبك زرين راى خان امين توپخانه و سركردگان با قرب به سيصد نفر از امرا و خوانين و سركردگان سپاه از آن جمله ده دوازده هزار نفر بودند كه به قتل رسيدند .

محمد شاه با نظام الملك كه وكيل السلطنهء مشاراليه بود و قمر الدين خان وزير اعظم و جمعى از خوانين چون بر زمت « 3 » سنگر صف بسته بودند خود را به سنگر رسانيده از صدمهء شمشير غازيان بيست هزار نفر متجاوز از ايشان به قتل رسيده جمعى

( 1 ) - سورة آل عمران 126 ( 2 ) - سورة ابراهيم 18 ( 3 ) - ذنب ( ؟ )