منم تيمور جهانگشا ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٢
فصل بيست‌وچهارم سرزمين عجائب يا هندوستان
فصل بيست‌وچهارم سرزمين عجائب يا هندوستان
فصل بيست‌وچهارم سرزمين عجائب يا هندوستان
روزى كه من عزم هندوستان را كردم مىتوانستم از تمام كشورهائى كه سلاطين و حكام آنها تحت اطاعت من بودند قشون بخواهم و با يك سپاه بزرگ بالغ بر چندصدهزار سرباز راه هندوستان را پيش بگيرم . اما رسيدگى بيك سپاه چند صد هزار نفرى آنقدر مشكل مىباشد كه مىتوان گفت محال است چون نميتوان آذوقه سربازان و عليق اسبها را فراهم كرد و هنگامى كه هوا نامساعد مىشود نميتوان سربازان و اسبها را در محلى كه سرپناه باشد جا داد . من در اكثر جنگها بيش از يكصدهزار سرباز با خود بسوى ميدان جنگ نمىبردم و در جنگ هندوستان نيروى من با سربازانى كه ( ابدال كلزائى ) پادشاه كشور ( غور ) آماده كرد يكصد و بيست‌هزار تن بود و يك قشون يكصدهزار نفرى قشونى است كه در همه جا غير از بيابان‌هاى بىآب و علف ميتوان براى آن آذوقه و عليق و آب فراهم كرد .
اما نميتوان در همه جا براى يك قشون چند صدهزار نفرى آذوقه و عليق و آب فراهم نمود و اگر به تو اى مرد ، كه سرگذشت مرا ميخوانى بگويند كه قشون سلم دو كرور سرباز بود باور مكن زيرا نميتوان آذوقه و عليق دو كرور سرباز را فراهم كرد .
من با قشون خود از سمرقند به راه افتادم و هنگام حركت سر بر آسمان كردم و گفتم خدايا تو ميدانى من از شمشير و سنان و مرگ بيم ندارم و آنچه به تو مىگويم ناشى از ترس نيست من ميدانم كه خوابگاه يك مرد ميدان جنگ است ، و مرد بايد در كارزار بميرد ولى اگر از اين سفر مراجعت كردم و عمرم باقى ماند تا بسمرقند برگردم در اين شهر براى پرستش تو ، اى خداوند ، يك مسجد بزرگ خواهم ساخت . سپس پا در ركاب گذاشتم و به راه افتادم و از كابلستان گذشتم و به ( غور ) رسيدم و در آنجا جيره شش ماه بيست‌هزار سرباز غورى را كه بايد با من بهندوستان بيايند پرداختم و ( ابدال كلزائى ) هم به قشون من ملحق گرديده و راه اسكندر ( يعنى قندهار ) را پيش گرفتيم .
در آن سفر تمام سرداران من بودند غير از ( قره خان ) كه در سمرقند دخترم ( زبيده ) را به او دادم و رسم ما اين است مردى كه زن ميگيرد تا مدت سه ماه از جنگ معاف است چون ميبايد اوقاتش را با زن خود بگذراند ( قره خان ) به من گفت بعد از سه ماه به راه خواهد افتاد و در هندوستان به من ملحق خواهد گرديد . قبل از اين‌كه به اسكندر برسيم امير اسكندر ، ده فرسنك باستقبال من آمد و هزار سكه زر پيشكش كرد . من شنيده بودم كه امير اسكندر مردى است كم‌بضاعت و لذا براى