منم تيمور جهانگشا ( فارسى ) — الصفحة ٢١٠
فصل بيستم يك گردش در سرزمين لرستان
فصل بيستم يك گردش در سرزمين لرستان
فصل بيستم يك گردش در سرزمين لرستان
من ميل داشتم كه عارفان شيراز را بيشتر ببينم و با آنها صحبت كنم و از آنچه مىگويند لذت ببرم ولى به من خبر رسيد كه ( اتابك افراسياب بن يوسف شاه ) سلطان لرستان ، هنگام عبور دسته‌هائى از سواران من از آنها باج خواسته و چون آنها ، حاضر نشده‌اند باج بدهند تمام آنها را كه يكصد و پنجاه تن بودند بقتل رسانيده است . بعد از شنيدن آن واقعه ، بهريك از عارفان كه در خانه من حضور يافته بودند هزار دينار زر عطا كردم و به ( شيخ حسين بن قربت ) كه هزار دينار دريافت كرده بود پانصد دينار ديگر دادم و سلطنت فارس را به پسرم ( ميران شاه ) واگذاشتم و به او گفتم هيچكس را از منصبى كه دارد معزول نكن و بگذار تمام كسانى كه در فارس داراى منصب هستند بر شغل خود باقى باشند . زيرا اگر بر منصب خود باقى بمانند ، نسبت به تو وفادار ميشوند ولى اگر آنها را معزول نمائى چون همه ، اهل محل ميباشند ممكن است مبادرت بدسيسه كنند و براى تو باعث زحمت گردند . بعد قشون خود را سه قسمت كردم يك قسمت را در فارس براى پسرم گذاشتم و با دو قسمت ديگر به راه افتادم تا اين‌كه خود را به لرستان برسانم .
در حالىكه بسوى لرستان ميرفتم در هر منزل از سكنه محلى راجع به لرستان تحقيق مىنمودم و همه مرا از رفتن به لرستان منع ميكردند و به من مىگفتند كه مركز سكونت ( افراسياب بن يوسف شاه ) در پشت كوه است و پشت كوه منطقه‌ايست كه هر قشون وارد آنجا شود نابود خواهد شد در آنجا ، كوه‌هائى وجود دارد كه سر بر آسمان كشيده و دره‌هائى هست كه آنقدر عميق مىباشد كه تو نمىتوانى عمق آنها را ببينى و تو در بعضى از نقاط بايد از آن دره‌ها عبور كنى و در آنجا ، يكصد تن از سربازان ( اتابك افراسياب ) يكصد هزار تن از سربازان تو را نابود خواهند كرد در آنجا رودخانه‌هائى وجود دارد چون رودخانه ( سيمره ) كه هيچ قشونى نمىتواند از آن عبور نمايد . در لرستان مردانى هستند كه ارتفاع قامتشان از دو ذرع بيشتر است و وقتى در كوه نعره ميزنند سنگ‌هاى بزرگ از كوه فرو مىريزد .
آنها تا يكصد و پنجاه سال عمر مىكنند و زن‌هاى لرستان در پشت كوه تا سن هشتاد سالگى بچه ميزايند .