المعجم في آثار ملوك العجم ( فارسى ) — الصفحة ٤٠٧

" ذكر پادشاهى كيخسرو بن سياوش و شرح حال او "

برادران و فرزندانم ! من بر آنم كه به سوى پروردگارم بروم و به كار جهان دگر بپردازم .

براى اين " لهراسب " را كه از نژاد من و عموزاده من است ، جانشين خويش مىكنم . " ص 152 .

در فرهنگ اساطير درباره كيخسرو چنين مىخوانيم :

" كيخسرو در آخر عمر از دنيا دلسرد شد و يك هفته به نماز ايستاد و در به روى خود بست . شبى سروش را در خواب ديد كه به او مژده سفر مينوى داد و گفت لهراسب را جانشين خود گردان . كيخسرو از آن پس با بزرگان به كوه و بيابان رفت و ديگر او را نيافتند . در شاهنامه داستان سفر كيخسرو به جهان باقى بدين‌گونه آمده كه شبانگاه در چشمه‌اى تن بشست و چون بامداد شد از او اثرى نيافتند " .

بنابر آنچه گفته شد سخن تاريخ المعجم : " او به بلخ رفت و آنجا هلاك شد " بىاساس است .

( * 16 ) - الالهيّة ربوبيّة سماويّة . . . : خداوندى مالكيت آسمانى است و پادشاهى مالكيت زمينى ، پس بر مستحق اين نام واجب است در آنچه كه از امور خلق بر دست او جارى مىشود ، در كار مردم چاره‌انديشى كند . و همچنين گفت : همانا دوام پادشاهى با مالى است كه خداوند آن را وسيله‌اى براى اصلاح دنيا و آخرت قرار داده است .