المعجم في آثار ملوك العجم ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٣

" ذكر سبب تاليف كتاب "

( * 12 ) - ديجور : تاريك ، سياه .

( * 13 ) - اباطيل آمال : اباطيل : جمع باطل . چيزهاى باطل ، ترهات . آمال : جمع امل ، آرزوها . اباطيل آمال : آرزوهاى باطل و بيهوده .

( * 14 ) - اضاليل امانى : اضاليل جمع اضلال ، از راه بردن ، بيراه كردن . امانى : جمع امنيه ، آرزوها و مرادها .

اضاليل امانى : آرزوهاى بيهوده و بيراه .

( * 15 ) - هل بعد هذا الوقت وقت يرتجى : آيا بعد از اين زمان ، زمانى هست كه بدان اميد داشته شود .

( * 16 ) - عيوق : ستاره‌اى است سرخ رنگ و روشن در كنار راست كهكشان كه پس از ثريا برآيد و پيش از آن غروب كند .

( * 17 ) - طفل رضيع نبات : اضافه تشبيهى . گياه تازه رسته به كودك شيرخواره تشبيه شده است .

( * 18 ) - چرخ اثير : كره آتش ، فلك نار .

( * 19 ) - الفائت لا يستدرك : فنا شده دست‌نيافتنى است .

( * 20 ) - عتاد يوم التناد : زادروز قيامت ( روزى كه يكديگر را فراخوانند ) .

( * 21 ) - عظام خلّك تحت . . . :

استخوانهاى دوستت زير خاك پوسيده‌اند ، حال آنكه تو همچون كودكان بر روى خاك بازى مىكنى ( مشغول خاكبازى هستى ) .

( * 22 ) - مطاوعت : فرمان بردن ، اطاعت كردن .

( * 1 / 23 ) - قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ * يَقُولُونَ . . . : پيش از آنكه روزى بيايد كه " گويند اى كاش ما خدا و رسول را اطاعت مىكرديم " بخشى از آيه 66 سورهء 33 ( الاحزاب )

( * 2 / 23 ) - تزوّد من الايّام خيرا . . . : تا خير روزگار زياد مىشد زيرا هنگامى كه روزى گذشت بازگشت ندارد .

( * 24 ) - رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا : پروردگارا ما را از آنچه وعده داده‌اى نصيب فرما . آيه