المعجم في آثار ملوك العجم ( فارسى ) — الصفحة ٠.٢٦

گذرى بر شرح‌حال و آثار شرف الدين فضل الله :

رود حكايت هشيارى تو در اطراف * بود محاسن بيدارى تو در اقطار

مسدس اخرب مقبوض

راى تو چو علم عين هشيارى * مفعول مفاعلن مفاعيلان

مسبغ بحر هزج

حزم تو چو عقل محض بيدارى * خجل ز نفحه لطفت ، شمال مشك افشان

دژم ز بخشش دستت ، سحاب بحر نثار * جهان خورد به دلارايى درت سوگند

فلك دهد به گهر بخشى كفت اقرار * هميشه لطف تو پيرايهء وضيع و شريف

هميشه جود تو سرمايهء صغار و كبار * افاضت كف جان‌بخش تو نظر نكند

به كان گوهر و زر جز به چشم استحقار * روان گردون با همت تو آمد پست

شعاع انجم با خاطر تو آمد نار

بحر هزج مثمن اخرب

لطفت به دلارايى پيرايه جان آمد * مفعول مفاعيلن مفعول مفاعيل

دستت به گهربخشى سرمايهء كان آمد * ملوك ملك كرم را امام و سرور و صدر

كرام عالم اكرام را سرور سالار * هر آنكه صورت احسان تو مشاهده كرد

شد از شمايل خورشيد آسمان بيزار * ربوده از كفت آن چرخ مايه بخشش

شده ز پرتو رايت زمين پر از انوار * سيادت تو چه رونق پذيرد از مدحت

چه نور گيرد آينه سپهر از نار

رمل مسدس

ملك احسان از كفت رونق پذيرد * فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن

عالم از خورشيد رايت نور گيرد * حكايت تو و صاحبقرانى تو شنيد

زمانه گفت زهى محسن و زهى مختار * رسوم و فضلك فى الجود ثابت الاركان

سحاب و كفّك فى المنح وابل الامطار * كف كريم تو آن معن باذل است كزو

چه مايه رشك برد مزن هاطل آذار

رمل مسدس مقصور

صاحب فى الجود معن باذل * فاعلاتن فاعلاتن فاعلان

محسن فى المنح مزن هاطل * اگرنه نعت تو گويد چه شغل را شايد

محيط خشك لب تيره روى خاك او بار * هميشه جود كف فايض تو كان همت

هميشه بندهء درگاه تو سپهر مدار * يمى است خاطر جان‌بخش تو كه گوهر ازوست

ز فخر تاج سر ساكنان حضرت بار