مسائل الامامة ومقتطفات من الكتاب الاوسط ( فرقه هاى اسلامى و مسأله امامت ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٢

فرقه‌هاى پيروان توالى امامت

73 . اما پيروان جعفر بن محمد ( ع ) پس از او به شش دسته تقسيم شدند :

گروه اول معتقد شدند كه جعفر بن محمد ( ع ) زنده است و نمىميرد ، زيرا او قائم آل محمد ( ع ) و همان مهدىاى است كه پيامبر ( ص ) ظهورش را بشارت داده است و اين گروه نزد شيعه « ناووسيّه » ناميده شوند .

74 . گروه دوم معتقد بودند كه امام پس از جعفر بن محمد ( ع ) ، عبد الله است كه بزرگ‌ترين فرزند به جاى مانده او بود . آنان به نام « فطحيّه » شهرت يافتند ، زيرا عبد الله بن جعفر به لقب « افطح » شناخته مىشد .

75 . گروه سوم معتقد بودند كه امام پس از جعفر بن محمد ( ع ) ، اسماعيل است ؛ زيرا در زمان پدرش وصيت به نام او انجام گرفته است و اين فرقه « خطّابيه » هستند ، پيروان ابو الخطاب كه در كوفه قيام كرد و [ سرانجام ] عيسى بن موسى بن على عباسى او را از پاى درآورد .

76 . گروه چهارم امامت را پس از جعفر بن محمد ( ع ) از آن فرزندش موسى ( ع ) دانستند كه به « واقفه » شهرت يافتند . « 1 »

77 . سپس پيروان محمد بن اسماعيل پس از مرگ او به دو گروه منشعب شدند : گروهى به پيشوايى محمد بن جعفر گردن نهادند كه به « سمطيه » شهرت يافتند .

78 . گروهى ديگر گفتند امامت از آن بزرگ‌ترين فرزندان [ امام ] جعفر بن محمد ( ع ) است كه پس از او [ زنده ] ماند ؛ و او عبد الله بن جعفر است . وقتى عبد اللّه وفات كرد ، پيروانش به امامت موسى بن جعفر ( ع ) بازگشته و او را وصىّ عبد الله بن جعفر پنداشتند .

79 . پس از موسى بن جعفر پيروانش به سه گروه تقسيم شدند :

( 1 ) . ظاهرا عبارت فوق افتادگى دارد . از پنج فرقه‌اى كه در كلام مصنّف اشاره شده ، تنها از چهار فرقه سخن رفت . پيروان موسى بن جعفر ( ع ) خود به دو گروه تقسيم شدند ؛ گروهى پس از او فرزندش على بن موسى ( ع ) را به امامت پذيرفته و به اماميه و اثناعشريه مشهور شدند و گروه دوم كه در متن بدان اشاره شده بر امامت امام كاظم ( ع ) توقف كرده و چنان‌كه در ذيل كلام مصنف آمده به « واقفه » يا « واقفيّه » شهرت يافتند . ( م )