منتخب التواريخ معينى ( فارسى ) — الصفحة ١٩٧
قصه توجه امير حسين به نفس خود به قصد سلطان صاحب‌قران
قراؤناس « 1 » متوهم شده هم از ديزك مراجعت كرده بودند و به هرجا كه مىرسيدند خرابى و اسر و غارت مىكردند . چون سلطان غازى بر آن حال اطلاع يافت به تعجيل بازگشت و به كيخسرو پيوست . كيخسرو از خرابى حال مسلمانان و استيلاى مغولان بر اهالى آن نواحى و اسر و غارت كه از ممر ايشان دست داده بود متفكر شد و از بازخواست روز جزا متحرز گشت ، در آن باب از سلطان غازى مشورت طلبيد .
سلطان غازى با او گفت كه : من در اين باب فكرى كلى كرده‌ام چنانچه همين لحظه نتيجهء آن به ظهور پيوندد . در حال شصت سوار تعيين فرمود تا از اطراف راه سمرقند دليرانه در ميانهء جابقينچيان مغول بتاختند و آوازهء رسيدن لشكر قراؤناس درانداختند . لشكر مغول به مجرد همين حكايت دست از مسلمانان بداشتند و همه غنايم و اسيران را گذاشته خلاص خود را غنيمت داشتند . سلطان غازى از آنجا به خمرك آمد و به اتفاق امير كيخسرو اقامت فرمود .
قصه توجه امير حسين به نفس خود به قصد سلطان صاحب‌قران
قصه توجه امير حسين به نفس خود به قصد سلطان صاحب‌قران
چون امرا ايلغار لشكر قراؤناس به مجرد آوازهء لشكر مغول از سياهى سلطان غازى شكسته و منهزم بازگشتند امير حسين ايشان را خطاب بسيار فرمود و از غايت قهر به نفس خود سوار شده متوجه گشت . چون به آخ‌كوتل نزديك رسيد ده هزار سوار منكقلاى جدا كرده ايشان را چنان سخن گيرانيد كه آب خجند گذرند و سرهاى راه بگيرند . اول خفتن بود كه اين خبر به سلطان غازى رسيد ، با وجود آنك هوا به غايت سرد بود و برف و دمه در كار آمده بود سلطان غازى و امير كيخسرو با پانصد كس مرد سوار شدند و هم در دل شب گذارهاى آب گرفته بايستادند . چون قراؤناس آواز برغوى ايشان بشنيد چنانچه آن نوبت به آوازهء مجرد منهزم شده بودند اين كرت نيز به آواز برغو از هم ريخته گريختند .
در اثناى اين قضيه بهرام جلاير ، مغولان را سر كرده بىرخصت امرا روى به
( 1 ) . متن : قراغناس .