شاه عباس ( مجموعه اسناد و مكاتبات تاريخى همراه با يادداشتهاى تفصيلى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٠

جواب

ز دريا به دريا سپاه من است * جهان زير پر كلاه من است

ز چرخ برين تا به شيب افسرم * بسيط زمين تنگ بر لشكرم

به روى زمين حكمرانى كجاست * كه جانش نه منقاد فرمان ماست

و ديگر آن كه قلمى فرموده بودند كه رحم اللّه امرأ عرف قدره و لم يتعدّ طوره خصوص اين معنى اظهر من الشمس است كه اللّه تعالى دنيا و ما فيها را به خاطر جدّ بزرگوار ما و اهل بيت او خلق نموده و هر جاهل غافل و بىعقل بلا حاصل كه سر از فرمان دارى اولاد ايشان باز كشيده دارد بدبخت و بىسعادت است و مضمون بيت را جواب آن كه :

كه چون صبح صادق شود آشكار * كشد لشكر ليل صف بر كنار

چو پيدا شود رايت آفتاب * كشد ماه رخشنده بر رخ نقاب

اگر فى المثل از كران تا كران * شود بحر و بر پرز مرغابيان

ز پرواز شهباز فرخنده بال * شود طاقت جغد بر وى محال

كجا همعنان بوده‌اى با شهى * كجا مجلس افروختى با مهى

مكن تندخوئى مكن تركتاز * به حدّ گليمت بكن پا دراز

عنان كش تو اى خسرو خيره سر * كه طفل از دويدن در افتد به سر

به توفيق فرماندهء لا يزال * به امداد گويندهء ذوالجلال

نمايم به تو تاج و تخت و كلاه * نمايم به تو هم شمار سپاه

نمايم به تو زور بازو چنان * كه احسنت گويند كرّ و بيان

نخوردى شها سيلى از روزگار * نديدى دگر مجلس كارزار

تو از گوشمال جهان غافلى * نپختى همان جاهلى جاهلى

بتازم همين دم بدان تاج و تخت * به سقّائى مطبخ آرم ز تخت

چنانت در آرم به خم كمند * كه شاه و گدا را بود آن پسند

و دو كلمه كه قلمى نموده بودند كه از ابتداى ولايت خراسان بىنزاع از ماست و من بعد داروغه و حاكم تعيين خواهم نمود ، ان شاء اللّه تعالى و ارواح مقدسهء