شاه عباس ( مجموعه اسناد و مكاتبات تاريخى همراه با يادداشتهاى تفصيلى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٨

جواب « 1 »

مشغول مناجات سبحانى و شيفتهء ذكر ربانىاند . لسان بيان از اوصاف كمال او قاصر و زبان تبيان از نعوت عظمت ذات بىزوال و فضل و افضال او منكسر . پس اولى و انسب آن است كه عنان توسن تيزگام اوهام از تكاپوى در اصقاع اين قاع باز كشيده به جناب مقدس مرتبهء جامعه و مظهر كل خاتم الانبياء و الرسل و سيد الكل فى الكل ، گنجينهء راز غيب الغيب ، مخزن اسرار لا ريب ، باعث ايجاد كونين ، كاشف سر عالمين ، صاحب فضل عميم ، مصدوقهء كريمهء وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ . « 1 »

وصف خلق كسى كه قرآن است * خلق را وصف او چه امكان است

لاجرم معترف به عجز و قصور * مىفرستم تحيتى از دور

صلى اللّه عليه و آله و سلم و به آل طيبين و عترت طاهرين آن حضرت كه مرائى تجليات رحمت حق و شئونات جمال مطلق‌اند ، خصوصا حضرات ائمهء معصومين صلوات اللّه عليهم اجمعين كه هر يك از ايشان مقتداى ارباب توحيد و پيشواى اصحاب تفريدند توسل نموده از ميامن اسامى ساميه و اذكار مناقب ناميهء ايشان كه زيب ديباچهء هر كتاب و زينت خاتمهء هر خطاب است .

سر هر نامه را رواح افزاى * نام ايشانست بعد نام خداى

ختم هر نظم و نثر را رونق * باشد از يمن نامشان الحق

استسعاد جسته به مدايح جميلهء مخاطبهء واجب التعظيم و محاسن جليلهء رسول لازم - التكريم پردازد .

مرحبا طاير همايون بال * كه رسيد از سپهر عز و جلال

يعنى از بارگاه سلطانى * ساحت شوكت سليمانى

بسته بر بال نامهء مشكين * نامهء عطر ساچو نافهء چين

روضه‌اى چون بهشت مينافام * پاك كيشان درو گرفته مقام

( 1 ) - سورة القلم 4