شاه عباس ( مجموعه اسناد و مكاتبات تاريخى همراه با يادداشتهاى تفصيلى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٣

نامهء شاه عباس به جلال الدين محمد اكبر

به قواعد آن راه نيابد .

زياده مباسطت نمودن و قدم در بساط انبساط نهادن ، از حيّز جواز متجاوز است . همواره سرير سلطنت و شوكت و كشور گشائى و مسند عظمت و فرمانروائى به نفاذ امور و رعايت جمهور مخصوص عنايات الهى و منظور الطاف نامتناهى بوده آفتاب سلطنت و اجلال از سمت زوال و وصمت عين الكمال در حفظ حمايت حضرت ذوالجلال باد .

هميشه تا كه ز دوران چرخ آينه گون * مه منير بود گاه بدر و گاه هلال

تو بدر باش به دولت عدو هلال ز غم * تو در كمال و حسود تو در محاق زوال