شاه عباس ( مجموعه اسناد و مكاتبات تاريخى همراه با يادداشتهاى تفصيلى ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٠

صلح نامه‌اى كه مرحوم قاضى خان صدر نوشته

صلح نامه‌اى كه مرحوم قاضى خان صدر نوشته

صلح نامه‌اى كه مرحوم قاضى خان صدر نوشته

بعد از اداى حمد موفور و ثناى غير محصور بر پادشاه على الاطلاق ، مالك الملك بالاستحقاق ، كه كافهء سلاطين زمان و عامهء خواقين دوران از سر صدق و اعتقاد و كمال اخلاص و انقياد ، از روى عجز و نياز ، به درگاه او آورده اطاعت و عبوديت او را وسيلهء خلاصى از شدايد نيران و آزادى جاودان ساخته‌اند و صلوات ناميات بر حضرت سيد انبيا و سيد اصفيا و شفيع روز جزا ، محمد مصطفى مجتبى معلّى و بر ذريه و آل كثير النوّال و فير الاجلال او .

مقصود از تحرير و تقرير اين كلمات خير آيات آن است كه بعد از آن كه حضرت دستور اعظم و سردار نامدار معظم ، از قبل اعلى حضرت سليمان مرتبت سكندر منزلت ، سلطان سلطان نشان ، كيخسرو زينت فريدون شان ، خلد اللّه ملكه و سلطانه ، مرخّص و مأمور گشته شخصى معين از اهل علم و ارباب فضل و صلاح به درگاه گيتى پناه فرستاده به مقتضى كريمهء الصُّلْحُ خَيْرٌ « 1 » در مقام اصلاح درآمده طلب صلح نموده بودند و جهت انجام و تمهيد مقدمات اين امر خير كه متضمن رفاه حال و فراغ بال كافهء خلايق و عامهء مسلمين است ، حسب الحكم جهان مطاع آفتاب شعاع عالم مطيع ، كمترين بندگان درگاه قاضى خان مقرر و مرخص گشته به صحبت شريف دستور اعظم رسيده به اتفاق به سعادت خدمت و شرف دولت


( 1 ) - سورة النساء 128 .