شاه عباس ( مجموعه اسناد و مكاتبات تاريخى همراه با يادداشتهاى تفصيلى ) ( فارسى ) — الصفحة ٨١

نامهء شاه عباس به سلطان احمد « 1 »

و ملاحظه كرده به مقتضاى خير انتماى الصُّلْحُ خَيْرٌ « 1 » از سبيل منازعت و عناد به صراط المستقيم صلاح و سداد گردانيد و بر موجب آيهء وافى هدايهء فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَصْلِحُوا ذاتَ بَيْنِكُمْ « 2 » اصلاح ذات البين را در امور نصفت و معدلت گسترى مطمح انظار خير آثار داشته در مراسم اتحاد ما بين كه واسطهء امنيت و فراغت بندگان خدا و رضاى خالق ارض و سماست به اقصى الغاية كوشند .

تعالى اللّه زهى قيوم دانا * توانايى ده هر ناتوانا

شناسايى ده هر ناخردمند * رموز آموز عقل نكته پيوند

جواهر بخش حكمتهاى باريك * به روز آرندهء شبهاى تاريك

نيكوتر كلامى كه نكته سنجان نادره فن به عبارتى بليغ در صحيفهء دانشورى مثبت و مرقوم گردانند جريدهء نعت و درود رسول عاقبت محمودى است كه كريمهء لو لاك لما خلقت الافلاك حرفى از ديوان نعوت و جلال ذات قدسى صفات اوست .

بدرى كه به منطوق لازم الوثوق « طوبى للمصالحين بين الناس اولئك المقرّبون يوم القيامة » اهل عالم را از عرب و عجم به اشراقات فوايد مصالحت روشن ضمير گردانيد و طوايف امم را به نداى خوش اداى « اصلاح ذات البين شعبة من شعب النبوة » بشارت داد . برگزيده‌اى كه از عنايت علوّ قدر و سموّ منزلت در بارگاه احديت به محرميّتى اختصاص دارد كه دولت پاى بوس و سعادت همراهى همايونش سايه را از نامحرمى دست نداده .

امّى لقبى كز انبيا اعلم بود * احمد نامى كه سرور عالم بود

زان سايه به دو نبود همراه كه بود * محرم جايى كه سايه نامحرم بود

بدر عالم افروز « كنت نبيا و آدم بين الماء و الطّين » آفتاب جهانتاب و لكن

( 1 ) - سورة النساء 128 . ( 2 ) - الانفال 1 .