ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٥

ذكر معجزات متفرّقهء مصطفى ، صلّى اللّه عليه و سلّم

اگر زنده ماندى نه بهتر بدى * كه ما را به پيكار ياور شدى

كه از گفتن او گهِ جنگ و جوش * سپاه مسلمان شود سختكوش »

8585 نبى گفت : « حكم خدايى دگر * نخواهد شدن بىشك از خير و شر »

* دگر ، چون بنى مرّه پذرفت دين * برفتند پيش رسول گزين

نبى را بگفتند : « در حىّ ما * به رنجيم از بهرِ آب و گيا

سزد گر دعايى كنى تا مگر * دهدمان رهايى از اين دادگر »

دعا كرد پيغمبر و كردگار * بر ايشان از آن كرد دشخوار خوار

8590 پديد آمد آب و گياه اندراو * وز اين كارِ آن مردمان شد نكو

* دگر ، گفت جابر : « جهودى مرا * معامل بُدى بهر خرماىِ ما

به هرسال پيشى « 1 » سپُردى درم * گَهِ دخل بردى ثمر بيش و كم

يكى سال خرما نبود آنچنان * كه كردن ادا دَيْن او را توان

به رسم شفاعت برش مصطفى * بشُد تا كند وام بر من رها

8595 كه در سال ديگر گزارم به دو * نپذرفت از سيّد اين گفت‌وگو

نبى گفت : باغِ تو با من نما * نمودم مرآن باغ با مصطفى

برآمد به گِردَش رسول گزين * وز آن كار گفتا مرا اين‌چُنين :

برو وامِ او را ز باغت گذار * كه بركت دهد در ثمر كردگار

برفتم وز آن وام كردم ادا * ز خرما فزون ماند نيمى به جا

* 8600 دگر ، داشت مردى يهودى خرى * كه مثلش به قوّت نبُد ديگرى

هر آن‌گه برآن خر نشستى جهود * زدى بر زمين آن خرش زودزود

نه مىماند گردد بر او بر سوار * نه مىكرد « 2 » از بهرِ او هيچ‌كار

( 1 ) ( ب 8592 ) . پيشى - پيشين ، پيشاپيش ؛ منظور « سلف خريدن » است يعنى نوعى معامله و بيع كه در آن بها را پيش از تحويل جنس بپردازند . بيع سلف و سلم ، در فقه بيعى كه به موجب آن خريدار وجوه مورد تعهّد را از پيش به فروشنده مىپردازد و فروشنده متعهّد مىشود كه جنس مورد معامله را پس از انقضاى مدّت معيّن به خريدار تحويل دهد . ( فرهنگ فارسى معين ) ( 2 ) ( ب 8602 ) . در اصل : نمىكرد .