ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٢

ذكر معجزات متفرّقهء مصطفى ، صلّى اللّه عليه و سلّم

8520 ولى بهتر آن‌كس بود بىگمان * كه دورى نجويد ز فرمان از آن

به هفتم ، كبوتر دو شد بر هوا * نيامد از آن پس دگر بازِجا

جوابش چنان است : در آخر زمان * بيكبار گُمره شوند مردمان

نه ايمان بود نه امانت به جا * از آن وقت بادا پناهم خدا

به نزديكى رستخيز آن زمان * بود كين نشانهاش گردد عيان »

* 8525 دگر ، شد يكى روز فخر بشر * ز خانه برآهنگ صحرا به در ( 179 )

چو بر دشت چندى به‌هرسو بگشت * يكى مرد را ديد بر طَرْفِ دشت

به صنعت برآن دشت گسترده دام « 1 » * فتاده در او آهويى تيزگام

همىخواست صيّاد ز آهو دمار * برآرد به زودى برآن دشت خوار

نگه كرد آهو ، نبى را بديد * به گفتن درآمد ، سخن گستريد

8530 فرستاد بر وى ز يزدان درود * به قولى فصيحش فراوان ستود

به دو گفت ك « اى سيّد راستگو * به پيش تو دارم يكى آرزو

كه در خانه‌ام هست بچّهء بشير * چو در دست صيّاد گشتم اسير

ضمانم كنى تا شوم از درت * دهم بچّه را شير و آيم برت

كه از كشتن و مُردنم نيست باك * ولى بچّه ترسم كه گردد هلاك »

8535 شگفتى در اين اى برادر نگر * به فرزند بر مهر مام و پدر

شگفتىتر آن بچّگان بىگمان * بر ايشان نباشند جز بدگمان

نبى گفت : « اگر زآن‌كه نايى برم ؟ » * به دو گفت : « از اين هرسه‌كس كمترم :

يكى ، آن‌كه جادو شمارد ترا * نداند « 2 » كه هستى رسول خدا

دؤم ، آن‌كه چون نام پاكت شنود * نخواهد كه بر تو فرستد درود

8540 سيوم ، آن‌كه كاهل بود در نماز * بخسپد ، نجويد شب از روز باز »

نبى شد ز صيّاد او را ضمان * ز نزديكِ او رفت آهو دمان

از آن پس كه شد بچّه‌اش سير شير * فزون زآن به خانه نپاييد دير

بيامد بَرِ مصطفى در زمان * ز آهو چو صيّاد ديد آنچنان

( 1 ) ( ب 8527 ) . در اصل : كسترده كام . ( 2 ) ( ب 8538 ) . نداند - نپذيرفته ، قبول ندارد ، مؤمن به آن نيست .