ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٩

ذكر سه منافق [ كه ] « 1 » توبه‌شان قبول شد

سه مهتر از آنها كه ماندند باز * نرفتند با او به كوشش فراز

يكى كعب مالك ، مُراره دگر * كه بودى ز نسل ربيعش گهر

8050 هِلال امَيَّه سئم نامور * برفتند نزديك فخر بشر

شدند معترف هرسه اندر گناه * كه : « بىعذر مانديم از تو به راه »

نبى گفت : « تا كردگار « 2 » اندراين ، * چه فرمان فرستد ز مهر و ز كين

مجوييد خشنوديم از شما * مياييد ديگر به نزديك ما

نه با قوم اسلاميان زين سپس * به صحبت نشينيد « 3 » در پيش و پس

8055 ز نيش زبان نيز « 4 » دورى كنيد * در آتش از آن كارشان مفگنيد »

شكسته دل آن هرسه آزاد مرد * ز پيشش برفتند دل پر ز درد

از ايشان ببرّيده اسلاميان * كرانى گزيدند از اين زآن ميان

به خانه نشستند با درد و سُوز * چنين تا گذر كرد « 5 » پنجاه روز

ز غسّانيان خسروى زآن سپس * بَرِ كعبِ مالك فرستاد كس

8060 نوشته يكى نامه پيشش چنين : * « شنيديم شد صاحبت پر ز كين

براندت ز نزديكى خويشتن * نگويند با تو سخن انجمن

ندارد نگاه ارج تو هيچ‌كس * نهانى به هرسو شوى پيش و پس

چرا بايد آنجات زين‌گونه بود * درآور به نزديك من روى زود

كه هرچيز باشد مرادت ز ما * به خوبى در اين مُلك گردد روا »

8065 چو كعب ابن مالك شنيد اين سخن * بپيچيد از حيف بر خويشتن

فرستاده را كرد خوار اندرآن * بدرّيد آن نامه را همچنان

بناليد در پاك پروردگار * چنين گفت : « يا رب پسنده مدار

( 1 ) ( عنوان ) . [ كه ] در اصل نيست . ( 2 ) ( ب 8052 ) . در اصل : با كردكار . ( 3 ) ( ب 8054 ) . در اصل : نشينند در . ( 4 ) ( ب 8055 ) . در اصل : ز پش زبان نيز . . . ( 5 ) ( ب 8058 ) . در اصل : كذر كرده .