ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٢

رفتن رسول ، عليه السّلام ، به غزو تبوك

7905 ز اسلاميان بُو خَيثمه « 1 » ز راه * تخلّف نمود از رسُولِ إله

دو زن داشت « 2 » نيكو رخ و پاكتن * به ديدارشان كرد عزم وطن

از آن ره سوى شهر بنهاد رُو * زنانش چو آگاه گشتند ازاو

بياراستند خانه چون نوبهار * بكردند دستى برآن روى كار

چو در خانه شد بُو خيثمه « 3 » ز راه * در آن ساز و ترتيب كردش نگاه

7910 به دل گفت : « ايدون نشستن مرا * روا چون بود ، در سَفَر مصطفى

ز پا بر زمين مرد ننشست « 4 » و زود * بشد در پىِ مصطفى همچو دود

چو آمد بَرِ مصطفى زو سخن * بپرسيد از رفتن و آمدن

ز دل راستى داد پاسخ ورا * دعا كرد او را رسولِ خدا

* سوى راه رفتند از آن پس سپاه * به چاهى رسيدند بر طَرْفِ راه

7915 كه بُد پيش از آن جاىِ قوم ثمود * پيمبر از آن چاه دورى نمود

اگر چند منزل بُد آن جايگاه * نمىماند آبى بَرَد كس ز چاه

بفرمود : « 5 » « شب نيز از جاى خويش * نشايد نهد هيچ‌كس پاى پيش »

نجنبيد از جاى خود مرد و زن * مگر شد به حاجت به صحرا دو تن

فتادند ديوان برآن هردوان * يكى را ببردند هوش از روان

7920 دگر را فگندند در كوهِ طى * به شبگير رفتند مردم ز پى

ببردندشان تا بَرِ مصطفى * نبى كرد در حقّ ايشان دعا

كز آن حال باحالِ خويش آمدند * از آن مرز لشكر روانه شدند

ز بىآبى و ريگ و گرماىِ راه * اثر تشنگى كرد اندر سپاه

مجالِ شدن هيچ‌كس را نماند * پيمبر دعا كرد و حق را بخواند

7925 فرستاد باران خدا در زمان * بِرَستند مردم ز بيم زمان

( 1 ) ( ب 7905 ) . در اصل : بو حثيمه . أبو خيثمه . كه البتّه به ضرورت رعايت وزن شعر با ياء محرّكه و سكون ثاء بايد خواند . ( 2 ) ( ب 7906 ) . در اصل : درون داشت ؛ نك . سيرهء ابن هشام ، طبرى ، سيرت رسول اللّه . ( 3 ) ( ب 7909 ) . در اصل : بو حثيمه . ( 4 ) ( ب 7911 ) . در اصل : بنشست . ( 5 ) ( ب 7917 ) . در اصل : نفرمود .