ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٣

رفتن رسول ، عليه السّلام ، به غزو طايف هم بدين سفر

اگر چند بُد حصن بارو حصين * خرابى پذيرفت در كار كين

7295 نه بارو بماند و نه خانه ، نه جا * درآمد سراسر به زودى ز پا

از آن جايگه بىكران خواسته * ببردند هرگونه آراسته

به ديهى ز طايف دلاور سپاه * از آن پس رسيدند بر طَرْفِ راه

كه بود اندراو خواسته بىكران * ز هرگونه‌اى بود نعمت درآن

پيمبر بديشان فرستاد مَرد * كه زنهار جويند از او در نبرد

7300 نكردند كس التفاتى بدين * همان خواستند جنگ جُستن ز كين

پيمبر بفرمود كان ده خراب * بكردند از اين مردمان در شتاب

از او نيز نعمت فزون از شمار * ببردند اين لشكرِ نامدار

سوى شهر طايف جهانجو سپاه * از آن پس رسيدند از طَرْفِ راه

گروه ثقيفى و هركس كه بود * به ترتيبِ كوشش شتابيد زود

7305 دَرِ شهر بستند محكم چو سنگ * برفتند بر بارو از بهرِ جنگ

پيمبر سپه برد پيشِ حصار * به پيش و پس و از يمين و يسار

به هرسو گروهى فرود آمدند * از آن مردمان جنگجويان شدند

ز شيب و ز بالا دو لشكر به جنگ * يكايك ببردند از روز رنگ « 1 »

وليك از بلندىِّ حصن حصار * همى تير اسلام نآمد به كار

7310 ز كفّار هر تير گشتى رها * سرى را فگندى ز ناگه ز پا

نبى گفت تا منجنيق اين سپاه * نهادند بر باره هر جايگاه

از آن پيشتر منجنيق اين سپاه * نبودند ديده به جايى به راه

شگفتى از آن هركسى ماندند * خدا را برآن بر همىخواندند

فگندند سنگ از بر منجنيق * شدى شهر از آن سنگ كانِ عقيق

7315 به حكم نبى باغهاشان خراب * بكردند اسلاميان در شتاب

از آن شهر تا بيست روز اين سپاه * براين‌گونه بودند پيكارخواه

نه گشتى مسخّر ز كوشش حصار * نه برگشتى اين لشكر نامدار

ز طايف تنى چند از بندگان * شدند آن زمان از گريزندگان

به نزديكى مصطفى آمدند * به دستش سراسر مسلمان شدند

( 1 ) ( ب 7308 ) . در اصل : از زور رنك .