ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٠

غزو حنين « 5 » در شوّال سنهء ثمان هجرى

على اسپ او را سبك كرد پى * به خاك اندر آمد ز بالاش وى

ز انصار مردى بكشتش بزار * على رفت پيشِ صف كارزار

تبه كرد چندى ز دشمن سپاه * عدو دور گشت از رسولِ إله

7225 مسلمان يكى بود شَيْبَه « 1 » خطاب * كه در بَدْر بودش تبه گشته باب

بشد كز پيمبر قصاصِ پدر * بخواهد در آن سخت حالت مگر

چو نزديكى سيّد آمد ز راه * بگرديد حالش ز امرِ إله

بيفتاد و بيهوش شد در زمان * گذشتند بر وى همى مردمان

از آن پس كه از فضلِ حقّ هوش يافت * برآمد به‌پا پيش سيّد شتافت

7230 براين خواستى عفو از مُصطفى * ببخشيد جُرمش رسُول خدا

يكى ريگ خامه « 2 » بُد آن جايگاه * برآمد بر آنجا رسولِ إله

همى قوم اسلام را خواند باز * نرفتى كسى پيش سيّد فراز

منافق زبان در بدى برگشاد * دگرگونه هريك همىكرد ياد

كه : « مردانگى بايد و صفدرى * نيايد به كارت كنون ساحرى

7235 نگيرند قوم هَوازن فريب * ندارند در قصد جانت شكيب

هم‌اكنون برين‌جات بيجان كنند * دل مؤمنان از تو پيچان كنند

بگو با خداى تو تا اين زمان * به يارى فرستد سپه ز آسمان

و گرنه روان شو به درياكنار * كه دشمن ز تو برنيارد دمار »

چو چندى بگفتند هريك چنين * از اين گشت صفوان پر از خشم و كين

7240 چنين گفت ك : « اى بىخرد مردمان * چرا خيره‌گو گشته‌ايد اين زمان

چو بر ما بود حاكمى از قريش * نه به از هَوازن به صدبار بيش

مگوييد از اين‌گونه خيره دگر * مگر كو شود باز پيروزگر

بگفتِ پيمبر چو كس زين سپاه * نيامد همى تا صفِ رزمگاه

بدانست سيّد كه آوازِ او * همىنشنوند « 3 » مردم راهجو

7245 به عبّاس گفتا : « ندا كُن كُنون * كز آواز من هست بانگت فزون »

ندا كرد عبّاس از آن جايگاه * بر آوازِ او بازگشت آن سپاه

( 1 ) ( ب 7225 ) . شيبة بن ربيعه ( ؟ ) ( 2 ) ( ب 7231 ) . در اصل : رثك . ريگ خامه - تودهء ريگ ، تل ريگ . ( 3 ) ( ب 7244 ) . چنانچه « همىنشنود » مىگفت مناسب‌تر مىبود .