ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٧

غزو حنين « 5 » در شوّال سنهء ثمان هجرى

از آن پيش كو دست شويد به خون * به پيكار او رفت بايد كنون

7150 براين يك سخن گشت پير و جوان * كه بايد به پيكار او شد روان

ز صحرانشينانِ قومِ عرب * براين‌كار كردند يارى طلب

ز هر حىّ و هر جاى چندى سپاه * به نزديك ايشان سپردند راه

سپه گِرد شد جنگجو سىهزار * همه شيرمردانِ خنجرگزار

سپهبد برايشان بزرگى همام * كه بُد مالكِ عوف نصرى « 1 » به نام

7155 به فرمان مالك دلاور سپاه * همى با زن و بچّه آمد به راه

يكى مرد بُد جنگديده بسى * بَد و نيك گيتى شنيده بسى

ز پيرى شده چشم تيره ورا * ولى راى و تدبير بودش به جا

دُرَيد « 2 » آن خردمند را نام بود * به تدبير مشهور ايّام بود

از او جُست مالك در اين جنگ را * چنين پاسخ آورد دانا ورا

7160 كه : « بردن به پيكارِ اهل و عيال * كند مرد را زار و شوريده حال

به پيكار بايد دل آسُوده مَرد * پريشان دل از جان نجويد نبرد

چو همراه باشد عرب را همال * پريشان بود در نبرد از عيال »

ز دانا نپذرفت مالك سَخُن * به پاسخ براين‌گونه افگند بُن

كه در روز كوشش ز لشكر تمام * ستانم همه تيغها را نيام

7165 كه مردم بدانند ، چاره ز جنگ * ندارند ، كوشش كنند بىدرنگ »

به دو گفت دانا : « بدين عقل و را * كنون در عرب مىشوى پيشوا ( 152 )

چو خواهد شدن در هزيمت سپاه * مگر بازدارد نيامش « 3 » ز راه

نشايد گريختن به ره بىنيام * زهى راىِ خيره ، زهى كارِ خام

شبانى ترا بهتر اندرخور است * كه لشكركشى شيوهء ديگر است »

7170 چو بُد گَلّه و رمّه بىمر ورا * خطابش شبان كرد آن پاكرا

نپذرفت مالك از او اين سخن * سپه كرد اندر حُنَين « 4 » انجمن

كه نزديك مكّه به دوروزه راه * يكى پهن دشتست آن جايگاه

( 1 ) ( ب 7154 ) . مالك بن عوف النّصرى . ( 2 ) ( ب 7158 ) . دريد بن الصّمّه . ( 3 ) ( ب 7167 ) . در اصل : بيامش . ( 4 ) ( ب 7171 ) . در اصل : جنين .