ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٢

رفتن ابو سفيان به جاسوسى به لشكرگاه رسول ، صلّى اللّه عليه و سلّم

به ره صخر از دور آتش بديد * به پيش بُدَيْل اين سخن گستريد

كه : « اين آتش بىشمار آنِ كيست « 1 » * و گر بدگمانيست ، تدبير چيست ؟ »

به دو يار او گفت : « باشد عرب * برافروخته آتش اين تيره شب »

به دو صخر گفتا : « عرب اين زمان * نسازد به ره برگُذر بىگمان

6820 كه در موسم آن مردمان را رحيل * بود ، نيست اكنون به رفتن دليل

برآنم محمّد كشيد « 2 » اين سپاه * وليك او ندارد چنين دستگاه

كه اين لشكرى جنگى و بىمَراند * تو گفتى ز مردى زمين مىدرند »

طلايه در آن شب عُمَر بُد به راه * نگهبان شبِ تيره پيش سپاه

گذر كرد عبّاس در شب بر او * عُمَر كرد از حال او جُست‌وجو

6825 ز خود داد عبّاس او را خبر * عمر داد از پيش خويشش گذر

چو عبّاس از پيش عُمّر گذشت * برآن هر دو افتاد بر طَرْفِ دشت

كه بودند باهم در آن گفت‌وگو * وز آن لشكر گشنشان جست‌وجو

بدانست عبّاس آوازِ صخر * چو بودى از آن پيش همراز صخر

برفت و بديد و گرفتش كنار * سخن كرد از حالِ او خواستار

6830 به دو صخر گفتا : « به پرسش به راه * ز مكّه رسيدم بدين جايگاه »

به دو گفت عبّاس ك : « ين مُصطفاست * بدين لشكر او جنگجو از شماست

سپه راست امشب طلايه عُمَر * كه دشمن ندارى از او سخت‌تر

بيا بر پسِ اين شتر برنشين * و گرنه ز تو جنگ جويد ز كين

كه گر زآنكه بىزينهارت به راه * ببيند ، كند در زمانت تباه »

6835 نشست از پسِ آن شتر صخر زود * روان گشت عبّاس پويان چو دود

چو پيش عمر رفت گفتا عمر : * « سپاسم ز يزدانِ پيروزگر

كه ديدم چنين صخر را دستگير * به دست مسلمان بزارى « 3 » اسير »

به دو گفت عبّاس : « زنهاريست * نه اندر خور كشتن و خواريست »

عُمَر گفت : « عمّ رسول خدا * چنين گويد ، از وى ندارم روا

6840 كسى را كه او دشمن ايزد است * دهى زينهار ، اين بغايت بد است »

( 1 ) ( ب 6817 ) . در اصل : شمار اين كيست . ( 2 ) ( ب 6821 ) . در اصل : محمد كشند . ( 3 ) ( ب 6837 ) . در اصل : بزآرى .