ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢١

رفتن ابو سفيان به جاسوسى به لشكرگاه رسول ، صلّى اللّه عليه و سلّم

6795 كه آنجاست خويش و عيالم همه * همه مِلك و اسباب و مالم همه

يقين بود در خاطر اين بنده را * كه حقّ را دگرگون نگردد قضا

چو زاين در زيانى بدين درنبود * رهى اندراين پيشدستى نمود

مگر كاندر آنجا كم و بيش من * نگردد تلف زآن بزرگ انجمن »

عُمَر گفت ك « و گشت كافر از اين * بفرماش كشتن به زودى ز كين »

6800 نبى گفت : « حق خواند مؤمن ورا * تبه كردنِ او نباشد روا »

عمر گفت : « باشد منافق يقين * به دوزخ رود بهرِ كارى چنين »

نبى گفت : « در بَدْر بود او بَرَم * چنين گفت با من دراين داورم :

هر آن‌كس كه كردت كنون ياورى * گناهش ببخشيدمت يكسرى « 1 » ( 145 )

ز ناكرده و كرده ، از پيش و پس * نباشد دگر بازخواهم « 2 » ز كس

6805 نباشد سزاوار آتش اگر * ز فرمان يكى راه بودش گذر »

از آن پس روان گشت از آن جايگاه * به نزديكى مكّه آمد ز راه

برآن ره بغايت هوا گرم بود * سپه را همى روزه زحمت نمود « 3 »

فرستاد آيت خُداوندگار * از آن گشت اين كار دشخوار خوار

كه : « بر دردمند و مسافر صيام * گشادن روا دارم از خاص و عام »

6810 نبى روزه بگشود و آن مردمان * بِرَستند از بيم جان و زمان

رفتن ابو سفيان به جاسوسى به لشكرگاه رسول ، صلّى اللّه عليه و سلّم

رفتن ابو سفيان به جاسوسى به لشكرگاه رسول ، صلّى اللّه عليه و سلّم

وزآن‌رو به مكّه قريشى ز بيم * ز كار نبى داشتى دل دو نيم

كسى را نبُد دسترس كين خبر * ز مكّه رساند به فخرِ بشر

به جاسوسى آنگه قريشى سپاه * دو تن را فرستاد از آن جايگاه

بُدَيْل ابن وَرْقا بُد و صخرِ گُرد * كه بهر پژوهش « 4 » از او ره سپرد

6815 رسيدند تيره‌شب آن جايگاه * كه بودى رسول خدا با سپاه

( 1 ) ( ب 6803 ) . رجوع شود به قرآن كريم ، سورهء مباركهء ممتحنه ( 60 ) ، آيات شريفهء 1 تا 4 . ( 2 ) ( ب 6804 ) . در اصل : ؟ ؟ ؟ ارخواهم . ( 3 ) ( ب 6807 ) . در اصل : رحمت نمود . ( 4 ) ( ب 6814 ) . پژوهش : تجسّس ، جاسوسى .