ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٢

به اسلام خواندن رسول ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، پادشاهان جهان را

شُجاعِ وَهَب « 1 » چون درآمد به شام * ز حارث نگشتش روا هيچ كام

6195 نه اسلام پذرفت نه نامه را * فرستاد پاسخ به دو بازِجا

سَليط ابن عمرو از يمامه همان * نديد ايچ كامى روا آن زمان

ز عمّانيان عمرو عاص همچنين * نكرد ايچ مقصود حاصل در اين

به بحرين علا حضرمى نيز هم * نكرد ايچ كارى ز بيش و ز كم

چنين داد پاسخ مر اين هرچهار : * « براين كشور او كى شود كامكار

6200 كجا و كى او را بود آن توان * كه حُكمش براين مُلك گردد روان »

رسولان چو گفتند با مصطفى * نبى گفت : « ما را دهد آن خدا »

به مُلك حبش عمروِ امّيّه باز * در او سازِ اسلام را داد ساز

نجاشى و خويشانِ او سربه‌سر * پذيرفت اسلام از آن نامور

پسرش آن‌كه ارها ورا بود نام * فرستاد پيشِ خديوِ انام

6205 گزيده ز خويشان خود شصت مرد * فرستاد و پاسخ براين‌گونه كرد :

« به پيش محمّد رسُول خدا * نجاشى فرستاد اين نامه را »

- در آنجا براين‌گونه آورد ياد - * كه : « حقّ راهِ دين بر دلم برگشاد

پذيرفتم از عمرو پاكيزه دين * تويى در رسالت به پيشم گزين

بويژه كه عيسى بشارت به ما * رسانيد در پيشوايى ترا

6210 من و هركه هستند خويشانِ من * مُسُلمان شديم اندراين انجمن

ولى با حبش نيستم زاين بسند * نهان دارم اين دين ز بيمِ گزند

بيايم ، اگر هست فرمان ، برت * و گر نيست ، اينجام فرمانبرت » ( 133 )

پس آنگاه هديه سزاوارِ او * فرستاد از هر متاعى نكو

ز اسلاميان هركه آنجا بُدند * به فرمانِ او پيش سيدّ شدند

6215 چو جعفر كه بو طالبش بُد پدر * ده و چار تن مرد مكّى گهر

نبى زو بدين كار خشنود گشت * وز اين مايهء كار او سود گشت

دِحيّه ز هر قل به رُوم اندرون * نكويى در اين ديد از حدّ برون

پذيرفت اسلام و از روميان * نهان داشت از بيمِ جنگ و زيان

فرستاد پاسخ نكو بازِجا * به نوعى كه بُد درخورِ مصطفى

( 1 ) ( ب 6194 ) . در اصل : سحام وهب .