ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٢

قتل كعب بن اشرف جهود نضيرى

به دو گفت سلكان : « كنون همگنان * ز كارش پشيمان شدند بىگمان

بدان آمدم اندراين تيره‌شب * به نزديكى تو نهان از عرب

مگر خوردنى گيرم از تو به وام * گروگان نهم تا بدانند عام « 1 »

4485 تنى چند با من بدين آرزُو * نهانى به پيشت نهادند رُو

ز تو شرمشان بود ، من پيشتر * برت آمدم تا بپرسم خبر

به نزديك خرمابنان آن سران * نشستند دل پُر ز بارِ گران »

به دو كعب گفتا كه : « فرمان بَرَم * چو فرزند آرى ، گروگان برم »

به دو گفت سلكان كه : « اى يار من * به رسوائى من بود اين سخن

4490 سلاح آوريمت گروگان به پيش * كه آن بهتر آيد ز فرزند و خويش

چه جوئى گروگان روزى خُوره * چو قحطيست اين جايگه يكسره

سلاحت بود بهتر اندر نهان * كه باشد مؤونت ترا در جهان »

سلاح از پى آن بر او ياد كرد * كه چون بود تن زيرِ ساز نبرد

چو بيند ، نگردد به دل بدگمان * سرآرند بر وى به حيله زمان

4495 ازو كعب پذرفت و سلكان چو باد * به ياران خود زود آواز داد

برفتند نزديكِ مردِ جهود * به تن راست كرده سلاحى كه بود

نشستند و گفتند با همى بسى * ز سيّد سخن گفت بَد هركسى

از آن جايگه پس تماشاكنان * برفتند در زير خرمابنان

همىرفت كعبِ جفاپيشه پيش * پر از عطر كرده همه موىِ خويش

4500 ببوييد سلكان همى موىِ او * گرفته به دست و شدى سوىِ او

ز نزديكِ خانه چو گشتند دور * برانگيختند از بدانديش « 2 » شُور

بزد دست سلكان و مويش به‌چنگ * درآورد و بگرفت او را چو سنگ

چنين گفت از آن پس به ياران : « دهيد * به كشتن سپاسى به خود برنهيد »

بر او بربباريد چون ژاله تيغ * نبودى از او تيغ كس را دريغ

4505 بتيزى چو زو هركسى كين كشيد * يكى تيغ بر فرق حارث « 3 » رسيد

همىرفت آهسته حارث ز پى * چو بُد زخم شمشير بر فرقِ وى

( 1 ) ( ب 4484 ) . در اصل : تا بدانند غام . ( 2 ) ( ب 4501 ) . در اصل : بدانديش سور . ( 3 ) ( ب 4505 ) . حارث بن اوس بن معاذ ، از بنى عبد الاشهل .