ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٠

اسلام عبّاس و عقيل

كه چون بدر شد زآن سران بر تنم * بماند همه وام بر گردنم »

4225 به دو گفت : « وامت دهم بازپس * نمانم نيازت به گيتى به كس

و ليكن چنان شو در اين ماجرا * خداى محمّد نبيند ترا

و گرنه ز كار تو او را خبر * دهد تا نيابى بر او بر ظفر »

ز صفوان چو بشنيد زين‌سان عمير « 1 » * بدان كارِ بد شد روان همچو شير

يكى تيغ مانند يك قطره آب * ببرد و همىرفتى اندر شتاب

4230 شبِ تيره رفتى نهانى به راه * نبيند مگر رفتن او إله

كه كفّار را بود از اين در گمان * به كارِ خدا ، ايزدِ غيب‌دان

كه در روز بيند خدا هرچه هست * برآن نيستش تيره‌شب هيچ دست

زهى قومِ بدبختِ گُم كرده راه * كز اين‌گونه دارد گمان در إله

بيامد سروش و سخن گفت ازين * كه صفوان پىافگند در كارِ كين ( 94 )

4235 چو آمد به شهرِ مدينه عمير * درآمد به مسجد روان خيره‌خير

نبى بود و ياران به نزديك او * نبى كرد از اين كار از او جُست‌وجو

بپرسيد از آن بدگمان مصطفى : * « چه كار است ايدر ، نگوئى ، ترا ؟ »

چنين گفت : « بهرِ وهب آمدم * كه از مهر فرزند غمگين بُدم »

نگشت اين سخن پيش سيّد قبول * نهان دلش كرد پيدا رسول

4240 عمير دلاور فروماند از اين * به دو گفت : « عرضه كن اين پاك‌دين »

مسلمان شد و پور او همچنين * مسلمانى آمد به پيشش گُزين

ز حكم پيمبر پدر با پسر « 2 » * به راه بيابان بُدى راهبر

ز مكّه به سوى مدينه سران * شدندى به يارىِّ آن رهبران

سهيل و گُزين پورِ او همچنين * اسيران بدند اندرآن دشتِ كين

4245 سهيل از نبى خواست كو را رها « 3 » * كند تا برد هردوان را بها

نبى گشت دستور و او شد به راه * برفت و بها برد آن جايگاه

بداد و خود و پور خود را خريد * وز آنجا به مكّه سراندر كشيد

چو هركس اسيران خود را خريد * خريدار عمرو ايچ نامد پديد

( 1 ) ( ب 4228 ) . در اصل : غمير . ( 2 ) ( ب 4242 ) . در اصل : بذر يا بسر . ( 3 ) ( ب 4245 ) . در اصل : كو رازها .