ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٧

اسلام ابو العاص ، شوهر زينب بنت رسول اللّه ، صلّى اللّه عليه و سلّم « 3 »

سزد گر از ايدر شوى بازِجا * شبِ تيره‌سازى سوىِ راه را

كِنانه از آن جايگه بازگشت * چو شب تيره شد ، رفت بيرون به دشت

مر او را به زيد بن حارث سپُرد * بشد زيد و آن پاكتن را ببُرد

به نزد نبى بود زينب بسى * ز سيّد همىخواستش هركسى

4160 نمىداد پيغمبر او را به كس * نديدى سزاوار او همنفس

چنين تا برآمد براين چار سال * همىبود دختِ گُزين بىهمال

پس آنگاه با كاروانى تمام * ابو العاص مىشد به اقليم شام

ببردند اسلاميان مالشان * از آن گشت بَد در جهان حالشان

ابو العاص را چون چنان بَد رسيد * به تيره شب اندر مدينه كشيد

4165 بيامد سوى خان زينب ز راه * بَرِ دخترِ خاله برده پناه

به زنهار زينب ورا از رسول * بجُست و نبى كرد قولش قبُول

ورا داد زنهار و گفتا به دو : * « نگر دست ندهى « 1 » به صحبت به شُو »

به اصحاب گفت آنگهى مصطفى : * « اگر چند ابو العاص شد تيره را

ولى چون‌كه در كافرى بَدنهان * نبود او نزيبد به بَد در جهان

4170 شما راست آن مال از اين زمان * و ليكن چو وامستش از مردمان

هر آن كو دهد مال او بازِجا * بود منّتى زآن به نزديكِ ما »

چو مىخواست مالش پيمبر چنين * بر او كرد اصحابِ او آفرين

همه مال او را هرآن‌كس كه برد * بياورد و يكسر بر او برشمرد

ابو العاص رفت و دل هر غريم « 2 » * ز خود كرد راضى بدان زرّ و سيم

4175 چو بر وى كسى را نماند ايچ وام * به سوى مدينه كشيدش زمام

بيامد ، پذيرفت اسلام را * برافراخت بر چرخ از اين نام را

به دو داد دختر خديوِ انام * دگر ره زن و شو ز هم يافت كام

بدان عقد اوّل دو فرّخ همال * رسيدند باهم پس از چار سال

بماندند يكچند با يكدگر * و ليكن نيامد از ايشان پسر

( 1 ) ( ب 4167 ) . دست دادن - تسليم شدن زن به شوى ، تن دردادن به همآغوشى . ( 2 ) ( ب 4174 ) . : غريم ( كامير ) وام‌دار و وام‌خواه ، ضدّ . ( منتهى الارب ) . همچنين در فرهنگ فارسى دكتر معين آمده است : غريم . 1 - وامدار ، مقروض ، بدهكار . 2 - وام‌خواه ( از اضداد ) ؛ كه در اين بيت معناى اخير ( وام‌خواه ) منظور است .