ظفرنامه ( قسم الاسلاميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٩

رفتن رسول ، عليه السّلام ، به غزو بواط

از او شد روانه پيمبر به راه * بُدى ديه وَدّان بدان جايگاه

3120 در آن ديه از او آگهى يافتند * به پيشش از آن ديه بشتافتند

بر او نامهء آشتى خواندند * ز پيمان مهرش سخن راندند

نبى صُلح كرد و نفرمود جنگ * سپه بازگشتند از او بىدرنگ

به شهر مدينه از آن جايگاه * نبى با صحابه ببرّيد راه

رفتن رسول ، عليه السّلام ، به غزو بواط

رفتن رسول ، عليه السّلام ، به غزو بواط

به شهر اندر آمد رسول گُزين * فلك چند روزى بگشت اندر اين

3125 پس آگاهى آمد كه : « از مُلك شام * مىآيد به ره كاروانى تمام

كه هستند يكسر ز قومِ قريش * روان است نعمت ز اندازه بيش

شتر يك هزار است و پانصد فزون * پر از بار پويان به راه اندرون

چو پور خَلَف مهتر كاروان * كه خوانند امَيَّه مر او را گوان

ز مردان جنگى است پانصد دلير * كمر بسته با او به كردارِ شير »

3130 ز كار آگهان چو نبى اين شنيد * همان‌گه دو صد مرد را برگزيد

ز انصاريان و مُهاجر سپاه * بفرمود تا رو درآرد به راه

به ماهِ ربيعِ دؤم « 1 » اين سپاه * ز شهر مدينه روان شد به راه

خليفه همان سعد عُبّاده بود * روان شد پيمبر بدين غزو زود « 2 »

لواى سفيد نبى در سپاه * همى سعد وَقّاص بردى به راه

3135 به كوهى رسيدند بر رهگذار * كه رَضْوَى بُدى نام آن كوهسار « 3 »

فرود آمد آن جايگاه اين سپاه * شب آسوده گشتند از رنجِ راه

از آنجا به كوه تهامه كشيد * به يك منزل آنجا سپاه آرميد

كه باشد بُواط نام آن جايگاه * در او كرد منزل رسُولِ إله

( 1 ) ( ب 3132 ) . سيرت رسول اللّه : « ماه ربيع الاول » را موقع غزو بواط بيان داشته است . ( ص 525 ) . ( 2 ) ( ب 3133 ) . در اصل : غزو رود . ( 3 ) ( ب 3135 ) . ر . ك : طبرى ( مع ) ، ج 2 ، ص 405 ، س 10 ، تحقيق محمّد ابو الفضل ابراهيم ، چاپ دوم ، دار المعارف بمصر .